انقلاب الکتریکی فورد در راه است ؛ لحظه مدل T در راهبرد جدید خودروهای برقی

فورد بزودی از یک تحول بنیادین در راهبرد خودروهای الکتریکی خود پرده‌برداری خواهد کرد. مدیرعامل این خودروساز آمریکایی، جیم فارلی، این تغییر را «لحظه مدل T» توصیف کرده است. این عبارت به انقلابی که مدل T در قرن گذشته به راه انداخت، مستقیماً اشاره دارد. شاید بدانید فورد با تولید انبوه این مدل، اتومبیل را در دسترس عموم مردم قرار داد. با توجه به این امر، فورد احتمالاً قصد دارد مسیر تازه‌ای را برای تولید انبوه و مقرون‌ به‌ صرفه خودروهای برقی دنبال کند.

سوددهی اولویت اصلی است؛ اما نوآوری در افق

به گزارش آخرین خودرو، فارلی در تازه‌ترین جلسه‌ گزارش درآمد فورد اعلام کرده: «راهبرد ما بسیار ساده است؛ تمرکز بر سوددهی در بخش‌های خاص خودروهای برقی.» این رویکرد می‌تواند به معنای تمرکز بر خودروهای الکتریکی اقتصادی و پرفروش باشد؛ شبیه همان راهی که مدل T با قیمت پایین و تولید انبوه، فورد را در ابتدای قرن بیستم به اوج رساند.

عقب‌ماندگی از چین؛ یک اعتراف صریح

مدیرعامل فورد در سال‌های اخیر بارها از فناوری خودروهای چینی تمجید کرده و حتی از حس خوب رانندگی با مدل برقی شیائومی SU7 سخن گفته است. او این خودرو را «فوق‌العاده» توصیف نموده و افزوده ترک آن برایش سخت بوده است.

در جلسه اخیر آقا فارلی به صراحت اعلام کرده که رقابت اصلی فورد در آینده، با شرکت‌های چینی نظیر بی وای دی و جیلی خواهد بود، نه خودروسازان سنتی آمریکایی و اروپایی. به گفته او تنها راه مقابله مؤثر با چینی‌ها در سطح جهانی، بازنگری اساسی در زنجیره تأمین و فرایند تولید خودروهای الکتریکی است.

بازنگری در کل زنجیره تأمین

فورد قصد دارد تمام فرایندهای مربوط به تولید خودروهای برقی، از تأمین قطعات تا ساخت نهایی، را به‌ صورت اساسی بازنگری کند. این اقدام با هدف رقابت با فناوری پیشرفته و هزینه پایین خودروسازان چینی انجام می‌شود. فارلی بر لزوم مشارکت‌های استراتژیک تأکید کرده و گفته سوای معماری، ایجاد تمایز در خودروهای الکتریکی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود، به همین خاطر باید به سمت ائتلاف‌های استراتژیک رفت.

تعرفه‌ها، مانعی برای رشد جهانی

یکی دیگر از چالش‌های مهم پیش ‌روی فورد، ساختار تعرفه‌های واردات و قوانین منطقه‌ای مربوط به برقی‌سازی و آلایندگی است. آقای فارلی پیش‌بینی کرده که بازار خودرو به سمت منطقه‌گرایی بیشتر حرکت می‌کند. به‌ عنوان مثال، تعرفه واردات خودرو در آمریکا از ۲۵ درصد به ۱۵ درصد کاهش یافته که او آن را «فرصتی» برای فورد می‌داند.

با وجود اینکه این شرکت سالانه حدود ۲ میلیارد دلار هزینه اضافی ناشی از تعرفه‌ها متحمل می‌شود، فارلی همچنان امیدوار است فورد با بهره‌گیری از جایگاهش به‌ عنوان یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های کارآفرین آمریکایی بتواند در سیاست‌گذاری‌ها تخفیف‌هایی دریافت کرده و مزیت رقابتی ایجاد کند.

یا سازگاری، یا نابودی

راهبرد جدید فورد در حوزه خودروهای الکتریکی، بازتابی از واقعیت امروز صنعت خودرو است. با شرابط موجود شرکت‌های سنتی باید با سرعت بالا، شیوه‌های تولید، زنجیره تأمین و حتی فلسفه محصول خود را با تحولات بازار جهانی سازگار کنند. از این رو، استراتژی جدید فورد می‌تواند سرآغاز فصلی جدید باشد؛ فصلی که شاید بار دیگر این خودروساز را به نماد تحول در صنعت خودروسازی بدل کند.