از هر چهار خودروی تصادفی حالا یکی اسقاط میشود فناوریهای جدید بلای جان مشتریان؟
افزایش تعداد خودروهایی که پس از تصادف باید از رده خارج شده و اوراق شوند، به یکی از دغدغههای جدی صنعت خودرو، بیمه و تعمیرات تبدیل شده است. این موضوع سبب شده چالشهای جدیدی برای مشتریان و سایر حوزههای مرتبط با صنعت خودرو ایجاد شود.
به گزارش آخرین خودرو، برخلاف تصور عمومی، عامل اصلی این روند، بدتر شدن رانندگی مردم و یا اتکای بیش از حد افراد به سامانههای کمک رانندگی نیست، بلکه باید آن را در تغییرات عمیقتر در ساختار خودروها و رفتار مصرف کنندگان جستجو کرد.
بر اساس گزارشی که شرکت CCC برای تصادفات سال جاری منتشر کرده، صنعت خودرو با افزایش ساختاری و بلندمدت در فراوانی خسارتهای کلی مواجه شده است؛ افزایشی که دلیل اصلی آن را ترکیب فناوریهای پیچیدهتر خودروها و پیر شدن ناوگان در حال تردد میدانند. این گزارش که بر دادههای واقعی تعمیرات تصادفی و پروندههای خسارت بیمهای تکیه دارد، نشان میدهد آنچه پس از یک تصادف رخ میدهد، بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر طراحی مدرن خودروها قرار دارد.
افزایش نگرانکننده خودروهای اوراقی
طبق یافتههای CCC، اکنون تقریباً از هر چهار خودرویی که تصادف میکنند، یکی در نهایت خسارت کلی اعلام شده و اوراق میشود. نکته تأملبرانگیز اینکه این نسبت در حال افزایش است. نرخ خسارت کلی از ۲۲.۱ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۲۲.۸ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده که جهش ۰.۷ واحد درصدی در عرض یک سال را نشان میدهد. نکته مهم اینجاست که این افزایش هیچ ارتباطی با کاهش کیفیت رانندگی یا عملکرد سامانههای کمک راننده خودکار ندارد.
حتی بررسی تغییرات فصلی نیز روند صعودی را تأیید میکند. فقط در فاصله یک ساله تا سه ماهه سوم، نرخ خسارت کلی نزدیک به ۱ درصد افزایش یافته است. اگر این روند ادامه پیدا کند، سال ۲۰۲۵ میتواند رکورد بالاترین سهم خودروهای اسقاطشده پس از تصادف را ثبت کند. گزارش CCC همچنین نشان میدهد بیش از ۷۲ درصد خودروهایی که خسارت کلی اعلام میشوند، هفت سال یا بیشتر عمر دارند. به بیان سادهتر، پیر شدن ناوگان خودروهای ایالات متحده نقش بسیار مهمی در این روند ایفا میکند، اما این تنها عامل ماجرا نیست.
فناوریهای جدید، دردسرهای تازه
خودروهای مدرن به سامانههای پیشرفته کمک راننده (به اختصار ADAS) مجهز شدهاند و همین موضوع، فرایند تعمیر را به مراتب پیچیدهتر و پرهزینهتر کرده است. در گذشته، یک تصادف سبک با سرعت پایین شاید تنها به تعویض یک سپر ساده ختم میشد، اما امروز همان سپر ممکن است میزبان رادار، لایدار و حسگرهای صوتی متعددی باشد که هرکدام هزینه بالایی دارند.
شیشه جلو نیز دیگر فقط یک قطعه شفاف نیست. بسیاری از خودروهای جدید از شیشههایی استفاده میکنند که به حسگرهای باران، دوربینها و تجهیزات مرتبط با سامانههای ایمنی مجهز هستند. این موضوع باعث میشود حتی آسیبهای ظاهراً جزئی، هزینههای سنگینی به همراه داشته باشند. در کنار این عوامل، تعرفهها و اختلالات زنجیره تأمین نیز قیمت قطعات را غیرقابل پیشبینی کردهاند. از سوی دیگر، کاهش تعداد پروندههای خسارت کوچک، به صورت آماری باعث شده سهم خسارتهای کلی در کل پروندهها افزایش پیدا کند.
افزایش هزینه تعمیر و فشار بر بیمهها
حتی خودروهایی که در نهایت خسارت کلی اعلام نمیشوند نیز نقش مهمی در افزایش حق بیمهها دارند، چرا که هزینه تعمیر آنها بهطور محسوسی بالاتر رفته است. تا پایان سه ماهه سوم سال ۲۰۲۵، میانگین هزینه کل تعمیرات از ۴ هزار و ۷۰۰ دلار به ۴ هزار و ۷۶۸ دلار افزایش یافته است. همزمان، هزینههای مربوط به خسارتهای پزشکی نیز رشد کردهاند؛ چرا که پرداختهای مرتبط با آسیبهای جسمی هم بیشتر شده و هم درمانهای گرانقیمتتری زودتر وارد فرایند رسیدگی به پروندهها میشوند.
بر اساس دادههای CCC، نزدیک به ۸۸ درصد از ارزیابیهای برنامه تعمیر مستقیم یا DRP اکنون شامل اسکنهای تشخیصی هستند و حدود ۳۶ درصد نیز نیاز به کالیبراسیون دارند. این اقدامات برای حفظ عملکرد صحیح سامانههای ADAS ضروری هستند، اما زمان تعمیر را طولانیتر کرده، هزینه اجاره خودرو جایگزین را افزایش میدهند و فشار مضاعفی بر مدلهای هزینهای شرکتهای بیمه وارد میکنند.
تأثیرات گسترده بر مصرفکننده و بازار خودرو
در این مرحله، پیامدهای این روند تنها متوجه مصرفکنندگان عادی نیست. نمایندگیها، شرکتهای بیمه و تعمیرگاهها همگی با اثرات زنجیرهای تعمیرات گران و مبتنی بر فناوری دست و پنجه نرم میکنند. هر خودرویی که خسارت کلی اعلام میشود، به معنای ورود یک خریدار دیگر به بازار برای یافتن جایگزین است؛ آن هم در شرایطی که حق بیمهها رو به افزایش هستند و بودجهها محدودتر شدهاند.
این وضعیت باعث شده توجه بیشتری به خودروهای دست دوم که قیمت مقرون به صرفهتری دارند، جلب شود؛ در حالی که همان ناوگان پیر نیز خود یکی از عوامل اصلی افزایش خسارتهای کلی به شمار میرود. مجموعه این عوامل نشان میدهد صنعت خودرو و بیمه در مسیری قرار گرفته که پیچیدگی فنی خودروها، حتی بیش از شدت تصادف، سرنوشت یک خودرو پس از حادثه را تعیین میکند؛ مسیری که به نظر میرسد دستکم در کوتاه مدت، بازگشتی از آن وجود ندارد.
