شکوه یک گرند تورر؛ نگاهی عمیق به مرسدس بنز 450SL مدل ۱۹۷۴

مرسدس بنز 450SL مدل ۱۹۷۴ سفارش آمریکا، رودستری از نسل R107 است که پیشرانه ۴.۵ لیتری V8 را با استانداردهای سختگیرانه آن دوران ایالات متحده همراه کرده است.
بررسی اجمالی مرسدس بنز 450SL مدل ۱۹۷۴ سفارش آمریکا
در سال ۱۹۷۱، مرسدس بنز جانشین خودروی افسانه ای SL با کد اتاق W113 (که به پاگودا شهرت داشت) را روانه بازار کرد. نسل جدید با کد اتاق R107 برای نسخه رودستر و C107 برای نسخه کوپه شناخته می شود. این خودروها که در واقع یک گرند تورر “Grand Tourer” تمام عیار محسوب می شوند، از اجزای شاسی مرسدس بنز W114 (خودروی سایز متوسط آن دوران) بهره می برند؛ این شاسی برای مدل های R107 و C107 بهینه سازی شده است. این خودروها در ابتدا به پیشرانه های V8 سری M116 و M117 مجهز شدند؛ پیشرانه هایی که پیش تر در خودروهای سری W108، W109 و W111 نیز به کار رفته بودند.
مدل SL یک خودروی رودستر دونفره است که به صورت استاندارد به سقف پارچه ای (Soft-top) مجهز است، البته سقف هاردتاپ مخصوص زمستان نیز به عنوان آپشن برای آن قابل سفارش بود. همچنین، یک صندلی بسیار کوچک در قسمت عقب (برای کودکان) نیز به عنوان آپشن در دسترس بود که به ندرت از سوی خریداران سفارش داده می شد. مدل SLC اما یک خودروی کوپه با سقف ثابت هاردتاپ است که بر روی شاسی با فاصله محوری ۳۶ سانتی متر (۱۴.۲ اینچ) بلندتر نسبت به مدل SL ساخته شده است. این افزایش فاصله محوری، فضای لازم برای صندلی های عقب استاندارد را فراهم می کرد. (مدل SLC که جایگزین W111 کوپه شده بود، نخستین و تنها موردی است که در آن مرسدس بنز، کوپه کلاس S خود را به جای استفاده از پلتفرم سدان های بزرگ کلاس S، بر پایه پلتفرم رودستر SL طراحی کرد). مدل SLC در واقع جایگزین کوپه های سری 280SE/300SE شد، که پیش تر بر پایه مدل های سدان ساخته می شدند؛ این در حالی بود که برای سدان فول سایز سری W116 هیچ نسخه کوپه ای تولید نشد.
تولید انبوه نخستین مدل های سری R107، یعنی مدل 350SL، در آوریل ۱۹۷۱ و هم زمان با وداع آخرین نمونه های سری W113 با خط تولید، آغاز شد؛ نسخه 350SLC نیز در ماه اکتبر همان سال وارد بازار شد. برای نمونه های اولیه 350SL (نسخه های تولید شده در سال ۱۹۷۱) یک گیربکس چهار سرعته اتوماتیک (مجهز به کوپلینگ هیدرولیکی) به صورت آپشن قابل سفارش بود. این نسخه با شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت ۸.۱ ثانیه ای، برای استانداردهای اوایل دهه ۷۰ میلادی خودرویی سریع محسوب می شد. علاوه بر این، نسخه های سال ۱۹۷۱ دارای سیستم تزریق سوخت الکترونیکی Bosch بودند، که در آن زمان یک فناوری پیشرو و نوظهور به شمار می رفت. نمونه های تولید شده در سال ۱۹۷۱ امروزه بسیار کمیاب هستند.


مرسدس بنز SL و SLC در بازار اروپا
نسخه های اولیه 350SL و 350SLC که در بازار اروپا عرضه شدند، به یک پیشرانه ۳.۵ لیتری V8 با کد M116 مجهز بودند، که با یک گیربکس دستی چهار سرعته یا یک گیربکس سه سرعته اتوماتیک همراه بود. دو سال بعد، یعنی در سال ۱۹۷۳ مدل های 450SL و 450SLC مجهز به پیشرانه هشت سیلندر M117 به حجم ۴۵۲۰ سی سی از راه رسیدند. این نسخه ها تنها با گیربکس اتوماتیک عرضه می شدند. هرچند طولی نکشید که بحران نفتی این نسخه ها را تحت الشعاع قرار داد. مرسدس بنز در واکنش به این شرایط، یک موتور شش سیلندر خطی ۲.۸ لیتری M110 (با دو میل سوپاپ در بالا یا DOHC) که مجهز به سیستم تزریق سوخت بود و عملکردی تقریبا مشابه مدل 350SL اتوماتیک داشت را برای این خودرو در نظر گرفت. به این ترتیب از ژوئیه سال ۱۹۷۴، مدل های SL و SLC با نام های 280SL و 280SLC نیز قابل سفارش بودند.
در ابتدا، تمام نسخه ها به سیستم تزریق سوخت “Bosch D-Jetronic” مجهز بودند که یکی از نخستین سیستم های الکترونیکی مدیریت موتور محسوب می شد، اما در دسامبر سال ۱۹۷۵ این سیستم با “Bosch K-Jetronic” جایگزین شد که یک سیستم تزریق سوخت کاملا مکانیکی بود. هم زمان، سیستم جرقه زنی الکترونیکی (بدون پلاتین) و سیستم هیدرولیک تنظیم کننده لقی سوپاپ ها نیز به کار گرفته شدند. در این میان، عملکرد خودروها اندکی کاهش یافت تا با قوانین جدید آلایندگی مطابقت داشته باشند.
مرسدس با مدل SLC مجهز به موتور V8، حضور در برخی مسابقات رالی را آغاز کرده بود. در سپتامبر ۱۹۷۷، مدل «450SLC-۵.۰» به این سری اضافه شد. این خودرو در واقع یک نسخه ویژه برای کسب مجوز مسابقات یا “Homologation” بود و به یک پیشرانه پنج لیتری V8 تمام آلومینیومی جدید مجهز بود. کاپوت و درب صندوق عقب از آلیاژ آلومینیوم، اسپویلر لاستیکی مشکی رنگ و یک لیپ کوچک در لبه پایینی سپر جلو از جمله سایر تغییرات در این مدل بود، که باعث کاهش وزنی بیش از ۱۰۰ کیلوگرم نسبت به نسخه های استاندارد 450SLC شد. مدل 450SLC-۵.۰ در تعداد بسیار محدودی به تولید رسید؛ به طوری که بین سال های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ تنها ۱۶۳۶ دستگاه از آن ساخته شد. حداکثر سرعت این مدل حدود ۲۲۵ کیلومتر بر ساعت بود که تقریبا ۱۰ کیلومتر بیشتر از مدل ۴۵۰ بود. نتایج مسابقات رالی چندان امیدوارکننده نبود و فراز و نشیب زیادی داشت، اما این خودرو توانست دو بار، در سال های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ در “Bandama Rallye” در ساحل عاج به پیروزی برسد.

با معرفی مدل های 380SLC و 500SLC و 380SL و 500SL در مارس ۱۹۸۰، تولید مدل های 350SLC، 450SLC و 450SLC-۵.۰ همانند مدل های 350SL و 450SL متوقف شد. همچنین، این خودروها دستخوش تغییرات جزئی نیز شدند؛ گیربکس سه سرعته اتوماتیک با یک نمونه چهار سرعته جایگزین شد؛ تغییری که در واقع بازگشتی به وضعیت آغازین سری R107 در سال ۱۹۷۱ بود، یعنی زمانی که مدل 350SL (با موتور ۳.۵ لیتری) با گیربکس اتوماتیک چهار سرعته به صورت سفارشی عرضه می شد.
تولید نسخه های کوپه، شامل مدل های 280SLC، 380SLC و 500SLC، در سال ۱۹۸۱ و هم زمان با معرفی کوپه های سری C126 (مدل های 380SEC و 500SEC) به پایان رسید. در مجموع، ۶۲,۸۸۸ دستگاه SLC به تولید رسید که از این تعداد تنها ۱۶۳۶ دستگاه 450SLC-۵.۰ و ۱۱۳۳ دستگاه 500SLC بود. امروزه این دو مدل جزو نسخه های کلکسیونی محسوب می شوند و دارای قیمتی به مراتب بالاتر هستند.
پس از توقف تولید SLC در نوامبر ۱۹۸۱، سری R107 با مدل های 280SL، 380SL و 500SL به حیات خود ادامه داد. در این مقطع، مرسدس بنز موتورهای V8 خود را با هدف دستیابی به کارایی و بهره وری بالاتر مورد بازنگری قرار داد؛ این تغییرات منجر به کاهش جزئی قدرت و در عوض، کاهش مصرف سوخت شد که عمدتا ناشی از تغییر نسبت نهایی محور بود؛ به طوری که این نسبت در مدل 380SL از ۳.۲۷:۱ به ۲.۴۷:۱ و در مدل 500SL از ۲.۷۲:۱ به ۲.۲۷:۱ تغییر یافت.
از سپتامبر ۱۹۸۵، مدل 300SL جایگزین 280SL و مدل 420SL جایگزین 380SL گردید. تولید 500SL ادامه یافت و مدل 560SL نیز برای برخی بازارهای خارج از اروپا، به ویژه ایالات متحده آمریکا، استرالیا و ژاپن معرفی شد. همچنین در سال ۱۹۸۵، سیستم سوخت رسانی پیشرفته “Bosch KE-Jetronic” بر روی تمامی مدل ها نصب شد. تفاوت اصلی سیستم KE-Jetronic با سیستم های تمام مکانیکی پیشین، بهره گیری از یک واحد کنترل الکترونیکی (ECU) مدرن تر بود، که وظیفه مدیریت دقیق تر موتور را بر عهده داشت. این کامپیوتر جدید کنترل دور موتور در حالت درجا، تنظیم دقیق میزان سوخت رسانی و کنترل نسبت مخلوط سوخت و هوا (برای بهینه سازی مصرف سوخت و آلایندگی) را مدیریت می کرد.

مرسدس بنز SL و SLC در بازار ایالات متحده آمریکا
ایالات متحده آمریکا بازار اصلی برای این خودروی Personal Luxury محسوب می شد و دو سوم از کل تولید سری های R107 و C107 در این منطقه به فروش رسید. فروش این خودروها در آمریکای شمالی با مدل سال ۱۹۷۲ آغاز شد. نمونه های اولیه با بج 350SL عرضه شدند، اما در واقع به موتور هشت سیلندر خورجینی ۴.۵ لیتری مجهز بودند که با یک گیربکس اتوماتیک سه سرعته همراه بود؛ البته این مدل ها برای سال ۱۹۷۳ به 450SL تغییر نام دادند.
خودروهای سری R107 و C107 در ایالات متحده، به دلیل مقررات سختگیرانه تر مربوط به آلایندگی، با نسبت تراکم پایین تری نسبت به نسخه های اروپایی عرضه می شدند. در ابتدا، موتور M117 در بازار آمریکا (طبق استاندارد SAE)، قدرتی معادل ۱۹۲ اسب بخار در دور موتور ۴۷۵۰ و گشتاور برابر با ۳۲۵ نیوتن متر در دور موتور ۳۰۰۰ تولید می کرد؛ اما این ارقام در طول سال ها به تدریج کاهش یافت و در نهایت به ۱۶۲ اسب بخار در دور موتور ۴۲۰۰ و گشتاور ۳۱۲ نیوتن متر در دور موتور ۲۵۰۰ رسید. در مقام مقایسه، موتور M117 در نسخه اروپایی مدل های سال های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰، قدرتی معادل ۲۱۸ اسب بخار در دور موتور ۵۰۰۰ و گشتاوری برابر با ۳۶۰ نیوتن متر در دور موتور ۳۲۵۰ تولید می کرد.
مدل های R107 و C107 ویژه بازار آمریکا، به دلیل مقررات خاص این کشور، از چهار چراغ جلوی گرد نوع “sealed beam” با خروجی نور کمتر بهره می بردند. همچنین از سال ۱۹۷۴ طول سپرهای جلو و عقب به میزان هشت اینچ در هر طرف افزایش یافتند تا با قوانین «اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه های ایالات متحده» (NHTSA) مطابقت داشته باشند؛ قوانینی که مقرر می کرد خودرو در صورت برخورد با سرعت ۵ مایل در ساعت (۸ کیلومتر در ساعت) نباید دچار آسیب دیدگی شود. مدل های SL و SLC مخصوص بازار آمریکا، حتی پس از بازنگری در مورد قانون مربوطه در سال ۱۹۸۱ همچنان سپرهای بیرون زده ۵ مایلی را حفظ کردند.
مدل 380SL که به موتوری کوچک تر مجهز بود، بین سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ جایگزین مدل 450SL شد. مدل 380SL که متعلق به دوران موسوم به دوران رکود در صنعت خودروی آمریکا بود، کم قدرت ترین نمونه در میان رودسترهای سری R107 در بازار ایالات متحده به شمار می رفت. از سال ۱۹۸۰، خودروهای عرضه شده در آمریکا به سیستم “lambda control” مجهز شدند که نسبت مخلوط سوخت و هوا را بر اساس بازخورد دریافتی از حسگر اکسیژن تنظیم می کرد. طبق اعلام مرسدس بنز، شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت مدل 380SL برابر با ۹.۴ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۲۰۵ کیلومتر بر ساعت بود. گشتاور این مدل نیز به ۳۱۵ نیوتن متر می رسید.

مدل قدرتمندتر 500SL که به موتور ۵.۰ لیتری مجهز بود و بین سال های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ تولید می شد، هیچگاه به طور رسمی در ایالات متحده عرضه نشد. این مسئله باعث شد بسیاری از مشتریان به سراغ خرید خودروهای با مشخصات اروپایی از طریق بازار خاکستری (واردات غیر رسمی) بروند؛ جایی که خودروها به گونه ای تغییر داده می شدند تا با الزامات قانونی فدرال مطابقت داشته باشند. این رویه تا سال ۱۹۸۸ ادامه داشت، تا اینکه کنگره آمریکا به این گزینه پایان داد.
از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹، نسخه ای قدرتمند به نام 560SL توسط مرسدس بنز عرضه شد. این مدل به طور اختصاصی برای بازارهای ایالات متحده آمریکا، ژاپن و استرالیا در نظر گرفته شده بود. با وجود اینکه مدل 560SL در بازار آمریکا از موتور بزرگ تر ۵.۶ لیتری بهره می برد، اما مدل 500SL با مشخصات اروپایی (که ورود رسمی آن به آمریکا ممنوع بود) سریع ترین نمونه تولیدی از سری R107 محسوب می شد (که دلیل اصلی آن، نبود قطعات کاهنده آلایندگی در نسخه اروپایی بود).
بر اساس اعلام مرسدس بنز، مدل 500SL دارای شتاب صفر تا صد ۷.۵ ثانیه و حداکثر سرعت ۲۲۵ کیلومتر بر ساعت است. گشتاور مدل 500SL برابر با ۴۰۱ نیوتن متر در دور موتور ۳۲۰۰ و برای مدل 560SL برابر با ۳۸۹ نیوتن متر در دور موتور ۳۵۰۰ است.

نسخه های AMG
کمپانی AMG (پیش از ادغام رسمی با مرسدس بنز) برای تمامی مدل های سری R107 و C107 پکیج های ارتقای متنوعی ارائه می داد، هرچند به دلیل تمرکز این کمپانی به پیشرانه های بزرگ تر، ارتقاهای موتور برای مدل 420SL در دسترس نبود.
برای موتور M117، شرکت AMG دو سطح متفاوت ارتقا ارائه می کرد. سطح اول (Tier-۱) شامل اصلاح و صیقل کاری محفظه های احتراق و مجاری در هر دو سرسیلندر، به همراه دو میل سوپاپ اختصاصی AMG بود. این سطح، قدرت خروجی را ۲۶ اسب بخار افزایش می داد. سطح دوم (Tier-۲) شامل تمام موارد سطح اول به علاوه مواردی مانند سوپاپ های بزرگ تر، میل سوپاپ هایی با زمان بندی طولانی تر و کورس بیشتر سوپاپ ها، و محفظه های احتراق با نسبت تراکم بالاتر می شد که مجموعا قدرت خروجی را ۴۶ اسب بخار افزایش می داد. در نیمه اول دهه ۱۹۸۰ تنها تعداد اندکی از مدل های 500SL با موتورهای M117 تقویت شده توسط AMG با حجم های ۵.۲ و ۵.۴ لیتری تولید شدند.
آپشن های AMG تنها به موتور محدود نمی شد و طیف گسترده ای از قطعات شامل بادی کیت های آیرودینامیک و ظاهری، دیفرانسیل های لغزش محدود با نسبت های ۳.۰۶، ۳.۲۷ و ۳.۴۶، تجهیزات سیستم تعلیق، فرمان اختصاصی AMG، باک با ظرفیت بیشتر و گیربکس های پنج سرعته دستی (که بسیار کمیاب بودند) می شد. اوج سفارشی سازی AMG اما در خودروهای ویژه ای بود که برای مشتریان خاص ساخته می شدند، از جمله مدل 350SLC-۶.۳ (مجهز به موتور M100) و مدل 450SLC-۶.۹ (مجهز به موتور M100 برگرفته از مدل W116 450SEL-۶.۹).

پایان R107 و C107
طراحی بدنه مدل های R107 و C107 از زمان معرفی تا پایان تولیدشان تغییرات اساسی و قابل توجهی را تجربه نکرد، و در نهایت در سال ۱۹۸۹ و پس از ۱۸ سال R107 از خط تولید کنار رفت و جای خود را به سری R129 (کلاس SL) داد. این سری پس از G Class دومین سری خودرویی است که برای طولانی ترین مدت توسط مرسدس بنز تولید شده است. آخرین R107 تولید شده یک دستگاه 500SL به رنگ “Signal Red” بود که در تاریخ ۴ اوت ۱۹۸۹ ساخته شد؛ (این خودرو هم اکنون در موزه مرسدس بنز در اشتوتگارت آلمان نگهداری می شود.) در مجموع ۳۰۰,۱۷۵ دستگاه R107 و C107 تولید شد که تعداد ۲۰۴,۳۷۳ دستگاه (۶۸ درصد) در ایالات متحده آمریکا به فروش رسید.
بررسی مرسدس بنز 450SL مدل ۱۹۷۴
طراحی ساده، مینیمال و زیبا در ترکیب رنگ قرمز برای بدنه و کابینی کرم رنگ، این مرسدس بنز 450SL را به یکی از خیره کننده ترین و خوش ترکیب ترین نمونه های سری افسانه ای R107 تبدیل کرده است. این خودرو که در اوج دوران گذار خودروهای اروپایی طراحی شده و با استانداردهای سختگیرانه آمریکا همراه شده، تجسمی بی نقص از تطبیق زیبایی شناسی اصیل مرسدس بنز با قوانین فدرال است. R107 یک گرند تورر واقعی است؛ خودرویی برای پیمودن مسافت های طولانی با نهایت راحتی و پایداری.
در نمای جلو، شاهد چهره ای زیبا، باوقار و کمی تهاجمی هستیم. جلوپنجره نسبتا عریض و مستطیلی شکل با تیغه های افقی، میزبان لوگوی بزرگ و نمادین ستاره سه پر در مرکز است. در دو سوی آن، چراغ های چهارگانه گرد، در قاب های کرومی قرار گرفته اند؛ آرایشی کلاسیک که در نسخه های آمریکایی با چراغ های نشانگر نارنجی در کناره های گلگیر جلو تکمیل می شود. یکی از بارزترین ویژگی این نسخه، سپرهای ضربه گیر استاندارد ۵ مایل بر ساعت است. این سپرهای حجیم با پوشش لاستیکی مشکی، اگرچه کمی زمخت و بیرون زده به نظر می رسند، اما نتوانسته اند به چهره زیبای خودرو خدشه ای وارد کنند.

در نمای جانبی، خط شخصیت (Character Line) که از بالای چراغ های جلو آغاز شده، با ظرافت تمام در امتداد بدنه تا چراغ های عقب امتداد یافته و کشیدگی خودرو را دوچندان کرده است. کاپوت کشیده و بلند، رکاب های شیاردار و همچنین رینگ های آلیاژی معروف به Bundt با طراحی منحصربه فرد و لبه های کرومی، در کنار طاق چرخ پهن، ظاهری عضلانی و در عین حال شیک به پروفیل جانبی خودرو بخشیده اند. در بخش عقب، چراغ های مستطیلی بزرگ با طراحی معروف به کرکره ای، سپر عظیم و خروجی اگزوز گرد دوتایی از جمله مهم ترین ویژگی های این بخش هستند. R107 در این بخش دارای طراحی نسبتا پهن و چمباتمه زده است.
کابین پناهگاهی از چرم و متریال های باکیفیت در ترکیب با طراحی اصولی و ارگونومی آلمانی به رنگ کرم و قهوه ای، فضایی گرم، لوکس و دلنشین خلق کرده است. صندلی های بزرگ با طراحی اسپرت و روکش چرم، دارای دوخت های عمودی بوده که اصطکاک لازم برای یک رانندگی اسپرت را فراهم می کند و در عین حال، راحتی یک خودروی لوکس را تضمین می کنند. در پشت فرمان چهار پره پددار با طراحی زیبا، یک کلاستر با سه نشانگر آنالوگ بزرگ قرار دارد، که حس نوستالژی را منتقل می کند. در سمت راست کلاستر سه دریچه تهویه دایره ای مشکی رنگ با قاب کرومی خودنمایی می کنند که درست بالای کنسول مرکزی قرار گرفته اند. در این بخش یک رادیو کاست ساخت Becker و در زیر آن پنل سیستم تهویه مطبوع با کلیدهای چرخشی و اهرم های کشویی قرار دارد. در سراسر کابین از متریال بسیار با کیفیت استفاده شده و حس یک خودروی لوکس و در عین حال اسپرت را منتقل می کند و در هر زمان، شما را برای آغاز یک سفر جاده ای تشویق می کند.
در زیر کاپوت یک پیشرانه ۴.۵ لیتری V8 (کد M117) قرار دارد، که ۱۹۰ اسب بخار قدرت و ۳۲۵ نیوتن متر گشتاور تولید می کند. این قدرت از طریق یک گیربکس سه سرعته اتوماتیک به چرخ های عقب منتقل می شود. 450SL قادر است تا در مدت زمان ۱۰ ثانیه از حالت سکون به صد کیلومتر بر ساعت برسد، و سقف سرعت نیز عدد ۲۰۲ کیلومتر بر ساعت (۱۲۶ مایل) را نشان می دهد. همچنین این خودرو مسیر درگ یا ۴۰۲ متر را در عرض ۱۷ ثانیه طی می کند.
این خودرو از یک سیستم تعلیق مستقل در جلو و عقب سود می برد. این یک مهندسی پیچیده برای یک رودستر لوکس گرند تورر در دهه ۱۹۷۰ بود که راحتی سواری، پایداری در سرعت بالا و هندلینگ نسبتا دقیقی را با هم ترکیب می کند. در محور جلو از سیستم تعلیق مستقل جناغی دوبل و در محور عقب نیز از سیستم تعلیق مستقل از نوع بازوی نیمه کشویی استفاده شده است. در هر چهار چرخ، ترکیبی از فنرهای مارپیچی (لول)، فنرهای کمکی لاستیکی، میله های موجگیر و کمک فنرهای هیدرولیکی تلسکوپی به کار گرفته شده است. 450SL دارای ابعادی شامل ۴۶۳۰ میلی متر طول، ۱۷۹۰ میلی متر عرض، ۱۲۹۰ میلی متر ارتفاع و فاصله محوری معادل ۲۴۶۰ میلی متر است.
در مجموع، این خودرو با ترکیب رنگ زیبا و طراحی چشم نواز نه یک خودروی کلاسیک، بلکه یک اثر هنری متحرک است. این خودرو تعادل بی نقصی بین ویژگی های اسپرت (به لطف شاسی کوتاه و پیشرانه V8) و المان های لوکس (به لطف متریال های درجه یک و کابین بی صدا) را به نمایش می گذارد؛ میراثی ماندگار از دورانی که مهندسان مرسدس بنز، جسورانه ترین طراحی ها را با بالاترین استانداردهای کیفی در هم می آمیختند.

جمع بندی
فرآیند کهولت می تواند بسیار بی رحم باشد و از لحظه عرضه یک خودرو تا زمان توقف تولید و حتی پس از آن، بر آن ها تاثیر منفی بگذارد. اما در مورد مرسدس بنز SL نسل سوم یا R107، موضوع کاملا برعکس است؛ چرا که این خودرو در طول عمر طولانی ۱۸ ساله اش، نه تنها فرسوده نشد، بلکه تکامل یافت و بهتر شد.
یکی از دلایل این امر آن بود که این نسل، با استانداردهای مهندسی فوق العاده بالایی توسط مرسدس بنز طراحی و ساخته شد. بخشی از این کیفیت مدیون شیوه ساخت خودروها در مرسدس بنز آن دوران بود و بخشی دیگر به این دلیل بود که R107 باید جانشین مدل تحسین شده W113 می شد. این خودروی جدید باید در تمامی جنبه ها برتر می بود تا بتواند نظر مشتریان ثروتمند مرسدس را جلب کند. جای تعجب نیست که در مراحل توسعه پیش از عرضه، به آن لقب “Panzerwagen” (به معنای خودروی زرهی) داده شده بود.
این نام تا حد زیادی گویای آن است که مرسدس در پی رقابت با خودروهایی نظیر جگوار E-type یا مازراتی Ghibli در زمینه هایی همچون سرعت خالص، هندلینگ یا توانایی های اسپرت نبوده است. مدل SL از همان ابتدا به عنوان یک خودروی مناسب برای سفرهای طولانی طراحی شد؛ خودرویی که بتواند شما و سرنشین کناری را با آسایش کامل از یک سوی کشور به سوی دیگر ببرد و سپس امکان گشت و گذار با حفظ استایل و وقار همیشگی مرسدس بنز را برایتان فراهم کند. همچنین، به لطف ساختارهای مستحکم در برابر تصادف، این خودرو بسیار ایمن بود؛ مرسدس برای ارتقای هرچه بیشتر ایمنی، از یک فرمان چهارپره دارای پد (ضربه گیر) نیز در آن استفاده کرد.
استحکام و کیفیت تحسین برانگیز مدل R107 SL باعث شده تا بخش بزرگی از ۲۳۷,۲۸۷ دستگاهی که بین سال های ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹ تولید شدند، همچنان باقی بمانند. وجود تعداد زیادی از این خودرو در جاده ها، مدل SL را به ترکیبی ایده آل از یک خودروی رودستر کلاسیک و خودرویی مناسب برای استفاده روزمره تبدیل کرده است. همچنین به دلیل فراوانی این مدل، قیمت آن همچنان نسبتا مقرون به صرفه است؛ این در حالی است که قیمت مدل های قدیمی تر پاگودا اکنون از توان مالی بسیاری از علاقه مندان فراتر رفته است.
مرسدس بنز SL مدل R107 با در نظر گرفتن مفهوم آمریکایی «خودروی لوکس شخصی» (Personal Luxury) طراحی شده و این موضوع بر نحوه رانندگی با آن تاثیر گذاشته است.
اگرچه این خودرو در ابتدا با موتورهای V8 حجیم عرضه شد، اما در مقایسه با خودروهای عضلانی پرهیاهوی آمریکایی که در زمان رونمایی SL همچنان محبوب بودند، صدای کمتر و عملکردی آرام تر داشتند. مرسدس به درستی SL را به عنوان خودرویی راحت و لوکس معرفی کرد که در صورت نیاز، توانایی حرکت با سرعت بالا را نیز دارد. این خودرو به اندازه استون مارتین DBS چابک نبود و قطعا به سرعت فراری دیتونا هم نمی رسید، اما در عوض برای استفاده روزمره و در هر نوع شرایط آب و هوایی، بسیار مناسب تر بود.
نکته تحسین برانگیز این است که توانایی های این خودرو در طول سال ها کاهش نیافته است؛ با اینکه قدیمی ترین نمونه ها اکنون بیش از ۵۵ سال قدمت دارند، همچنان کاملا کارآمد بوده و رانندگی با آن ها لذت بخش است. اکثر خریداران در زمان عرضه، گیربکس چهار سرعته اتوماتیک را انتخاب می کردند (حتی زمانی که این مورد یک آپشن محسوب می شد)، به همین دلیل امروزه پیدا کردن نمونه هایی با گیربکس دستی چهار یا پنج سرعته، بسیار دشوار است.
شاید عملکرد آن سریع نباشد، اما قطعا با خودرویی چابک طرف هستید، به طوری که 350SL در حدود ۹ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۶۰ مایل در ساعت و 500SL در ۷ ثانیه به این سرعت دست می یابد. در این بین، 300SL با زمان ۸.۴ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۶۰ مایل در ساعت می رسد و اگر با نبود صدای غرش موتور V8 مشکلی ندارید، این موتور نقطه ایده آل رانندگی است.

اما صرف نظر از موتورها و گیربکس ها، SL رویکردی آرام تر برای رانندگی را ترجیح می دهد، که بسیار کمتر از محدودیت های خودرو است. در سرعت های بالا، هندلینگ R107 رفتاری بسیار قابل پیش بینی و ایمن دارد. این خودرو به جای اینکه ناگهان در پیچ ها دچار بیش فرمانی شود، به صورت تدریجی دچار کم فرمانی می شود. در واقع، قسمت جلویی خودرو زودتر از چرخ های محرک عقب، چسبندگی خود را از دست می دهد و به سمت بیرون پیچ می رود؛ ویژگی ای که برای یک گرند تورر لوکس، یک مزیت ایمنی بزرگ محسوب می شود. به این ترتیب، فرصتی برای بیدار کردن Caracciola یا Lang (رانندگان افسانه ای مسابقات مرسدس در دهه ۳۰) در درون خود نخواهید داشت، بنابراین بهتر است که به عقب تکیه دهید و از کشش و قدرت تحسین برانگیز موتورهای با کیفیت، نرم و اصلاح شده آن در دورهای میانی لذت ببرید. همچنین می توانید استحکام ساختار SL را به خوبی احساس کنید، چرا که حتی در مسیرهای ناهموار و پردست انداز، تقریبا هیچ گونه لرزش یا تکان ناخواسته ای در بدنه خودرو حس نمی شود.
با مرور تاریخچه SL، می توان روند تکاملی مشخصی را در تجربه رانندگی آن مشاهده کرد. مدل های اولیه دارای سیستم تعلیق نرم تر و فرمان پذیری با حس کمتر هستند، در حالی که مدل های جدیدتر، دقیق تر و تیزتر عمل می کنند؛ هرچند همچنان به اندازه خودروهای اسپرت امروزی حال و هوای کاملا اسپرت ندارند. وقتی سقف خودرو باز است، SL کاملا بی نقص به نظر می رسد؛ به ویژه که صندلی های بزرگ و راحت آن پشتیبانی عالی از سرنشینان دارد و در سرعت های بالا، کابین خودرو چندان تحت تاثیر باد قرار نمی گیرد. با بستن سقف پارچه ای، خودرو در برابر نفوذ آب کاملا عایق می شود، هرچند چندان بی سروصدا نیست. برای داشتن محیطی ساکت تر، باید سقف سخت (هاردتاپ) را نصب کنید که مانع ورود بخش عمده ای از صدای جاده و باد به داخل کابین شود.
در مجموع، 450SL را می توان خودرویی زیبا، لوکس و بسیار با کیفیت دانست که امروزه به گزینه ای ایده آل برای علاقه مندان به خودروهای کلاسیک تبدیل شده؛ خودرویی که چه در سفرهای جاده ای و چه در استفاده های روزمره، حسی وصف ناپذیر، تکرار نشدنی و لذت بخش از رانندگی با یک خودروی کلاسیک را به شما هدیه می دهد. در پایان از امیرعلی تهرانی مالک محترم خودرو که وقت و خودرویشان را در اختیار ما گذاشتند کمال تشکر را داریم.

مرسدس AMG CLE 646 Spezialanfertigung با موتور V8 و تولید تنها ۳۰ دستگاه معرفی شد
مرسدس AMG CLA 45 جدید با پیشرانه برقی آمد؛ آیا قدرت بیشتر کافی خواهد بود؟
مرسدس AMG GLE 63 S کوپه و GLS 63 جدید با موتور V8 معرفی شدند
نسل جدید مرسدس AMG GT 4-Door با طراحی فانتزی و پیشرانه برقی معرفی شد




