کی ام سی J7
۷,۳۵۳,۰۰۰,۰۰۰
فیدلیتی الیت ۵ نفره
۷,۶۹۴,۰۰۰,۰۰۰
جک J4
۳,۶۱۰,۰۰۰,۰۰۰
فوتون تونلند G7
۱۰,۱۱۰,۰۰۰,۰۰۰
%۱
دنا پلاس اتوماتیک توربو - آپشنال
۴,۳۹۵,۰۰۰,۰۰۰
پژو ۲۰۷ موتور TU3
۲,۶۸۸,۰۰۰,۰۰۰
فونیکس آریزو ۶ پرو
۶,۴۰۸,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی T9
۱۰,۶۹۷,۰۰۰,۰۰۰
%۱
ری را
۵,۵۹۶,۰۰۰,۰۰۰
فونیکس آریزو 8
۱۰,۳۰۴,۰۰۰,۰۰۰
کوییک S
۱,۷۹۷,۰۰۰,۰۰۰
اکستریم LX
۸,۹۰۷,۰۰۰,۰۰۰
بک X3 پرو
۴,۸۹۷,۰۰۰,۰۰۰
آریسان ۲
۲,۲۰۳,۰۰۰,۰۰۰
%۱
هایما ۸S
۸,۲۵۷,۰۰۰,۰۰۰
%۱
شاهین اتوماتیک پلاس
۴,۱۷۵,۰۰۰,۰۰۰
%۱
اطلس GL
۲,۰۹۳,۰۰۰,۰۰۰
ساینا S
۱,۸۴۹,۰۰۰,۰۰۰
تارا اتوماتیک - V4
۴,۲۸۹,۰۰۰,۰۰۰
پژو ۲۰۷ اتوماتیک
۴,۱۸۳,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی ایگل
۳,۴۴۴,۰۰۰,۰۰۰
اکستریم VX
۱۵,۸۰۴,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی X5
۷,۱۹۰,۰۰۰,۰۰۰
%۱
اطلس G
۲,۲۱۹,۰۰۰,۰۰۰
سورن پلاس - XU7P
۲,۶۴۳,۰۰۰,۰۰۰
ریسپکت - تیپ 2
۵,۲۹۵,۰۰۰,۰۰۰
ام وی ام X22 پرو دنده ای
۳,۶۱۰,۰۰۰,۰۰۰
%۱
پژو ۲۰۷ اتوماتیک - پانوراما
۴,۴۹۲,۰۰۰,۰۰۰
%۱
سهند E - اتوماتیک
۲,۸۷۷,۰۰۰,۰۰۰
تارا دنده ای - V1 پلاس
۳,۲۶۶,۰۰۰,۰۰۰
ام وی ام X33 کراس اتوماتیک
۴,۷۰۵,۰۰۰,۰۰۰
فردا موتورز فردا 511
۳,۸۱۰,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی J7
۷,۳۵۳,۰۰۰,۰۰۰
فیدلیتی الیت ۵ نفره
۷,۶۹۴,۰۰۰,۰۰۰
جک J4
۳,۶۱۰,۰۰۰,۰۰۰
فوتون تونلند G7
۱۰,۱۱۰,۰۰۰,۰۰۰
%۱
دنا پلاس اتوماتیک توربو - آپشنال
۴,۳۹۵,۰۰۰,۰۰۰
پژو ۲۰۷ موتور TU3
۲,۶۸۸,۰۰۰,۰۰۰
فونیکس آریزو ۶ پرو
۶,۴۰۸,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی T9
۱۰,۶۹۷,۰۰۰,۰۰۰
%۱
ری را
۵,۵۹۶,۰۰۰,۰۰۰
فونیکس آریزو 8
۱۰,۳۰۴,۰۰۰,۰۰۰
کوییک S
۱,۷۹۷,۰۰۰,۰۰۰
اکستریم LX
۸,۹۰۷,۰۰۰,۰۰۰
بک X3 پرو
۴,۸۹۷,۰۰۰,۰۰۰
آریسان ۲
۲,۲۰۳,۰۰۰,۰۰۰
%۱
هایما ۸S
۸,۲۵۷,۰۰۰,۰۰۰
%۱
شاهین اتوماتیک پلاس
۴,۱۷۵,۰۰۰,۰۰۰
%۱
اطلس GL
۲,۰۹۳,۰۰۰,۰۰۰
ساینا S
۱,۸۴۹,۰۰۰,۰۰۰
تارا اتوماتیک - V4
۴,۲۸۹,۰۰۰,۰۰۰
پژو ۲۰۷ اتوماتیک
۴,۱۸۳,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی ایگل
۳,۴۴۴,۰۰۰,۰۰۰
اکستریم VX
۱۵,۸۰۴,۰۰۰,۰۰۰
کی ام سی X5
۷,۱۹۰,۰۰۰,۰۰۰
%۱
اطلس G
۲,۲۱۹,۰۰۰,۰۰۰
سورن پلاس - XU7P
۲,۶۴۳,۰۰۰,۰۰۰
ریسپکت - تیپ 2
۵,۲۹۵,۰۰۰,۰۰۰
ام وی ام X22 پرو دنده ای
۳,۶۱۰,۰۰۰,۰۰۰
%۱
پژو ۲۰۷ اتوماتیک - پانوراما
۴,۴۹۲,۰۰۰,۰۰۰
%۱
سهند E - اتوماتیک
۲,۸۷۷,۰۰۰,۰۰۰
تارا دنده ای - V1 پلاس
۳,۲۶۶,۰۰۰,۰۰۰
ام وی ام X33 کراس اتوماتیک
۴,۷۰۵,۰۰۰,۰۰۰
فردا موتورز فردا 511
۳,۸۱۰,۰۰۰,۰۰۰

باران و برف چگونه سیستم های کمک راننده خودرو را مختل می کنند؟

منتشر شده در ۲۷ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۵۷
نویسنده محمد باهری
باران و برف چگونه سیستم های کمک راننده خودرو را مختل می کنند؟

در بارش شدید، دوربین و رادار داده های دقیق کمتری می گیرند و سامانه های کمکی ممکن است هشدار بدهند یا موقتا از دسترس خارج شوند.

در بزرگراهی بارانی ممکن است خودرو سرعت خود را با خودروی جلویی تنظیم کند و هم زمان خطوط جاده را برای حفظ مسیر زیر نظر داشته باشد. اما با شدت گرفتن بارش، بازتاب نور روی آسفالت و پاشش آب خودروهای دیگر، دوربین و رادار اطلاعات دقیق کمتری دریافت می کنند. در این وضعیت ممکن است کروز کنترل تطبیقی یا دستیار حفظ حرکت بین خطوط هشدار بدهد یا موقتا از دسترس خارج شود. این اتفاق همیشه نشانه خرابی نیست. گاهی شرایط محیطی داده های لازم برای تصمیم گیری را مختل کرده است.

سامانه های کمک راننده پیشرفته یا ADAS شامل فناوری هایی مانند ترمز اضطراری خودکار، هشدار خروج از خط، کروز کنترل تطبیقی و پایش نقاط کور هستند. این قابلیت ها برای کمک به راننده طراحی شده اند، نه برای جایگزین کردن او. عملکردشان به داده هایی وابسته است که دوربین، رادار و حسگرهای دیگر از محیط دریافت می کنند. بنابراین باران، برف، یخ و گل و لای می توانند کیفیت اطلاعات و در نتیجه دقت تصمیم گیری سامانه را کاهش دهند.

سیستم های کمک راننده چگونه محیط اطراف را می بینند؟

سیستم های کمک راننده چگونه محیط اطراف را می بینند؟

دوربین جلو معمولا پشت شیشه و نزدیک آینه وسط نصب می شود و با تحلیل تصویر، خطوط مسیر، خودروها، عابران و تابلوها را تشخیص می دهد. هشدار خروج از خط و تشخیص تابلوها معمولا به داده های همین دوربین وابسته اند. دوربین های دیگر نیز ممکن است در اطراف بدنه برای پارک و پایش محیط قرار بگیرند.

رادار با ارسال و دریافت امواج رادیویی، فاصله و سرعت نسبی اجسام را اندازه گیری می کند. رادار جلو معمولا پشت جلوپنجره، نشان تجاری یا پوشش سپر قرار دارد و در عملکرد کروز کنترل تطبیقی و برخی سامانه های ترمز اضطراری نقش دارد. رادارهای گوشه عقب نیز می توانند خودروهای حاضر در نقاط کور یا نزدیک شونده از پشت را شناسایی کنند. برخی خودروهای پیشرفته از لیدار و حسگرهای اولتراسونیک هم استفاده می کنند. با این حال ترکیب حسگرها در همه مدل ها یکسان نیست.

اطلاعات این حسگرها در واحدهای پردازش خودرو با هم ترکیب می شوند تا سامانه تصویری از محیط بسازد. به همین دلیل اختلال در یک حسگر الزاما همه قابلیت ها را از کار نمی اندازد. نتیجه به معماری خودرو و میزان اتکای هر سامانه به دوربین یا رادار بستگی دارد. خودرویی که برای تشخیص خطوط عمدتا از دوربین استفاده می کند، ممکن است در بارش برف بیشتر از سامانه ای محدود شود که حسگرهای متنوع تری دارد.

باران چگونه دوربین خودرو را دچار خطا می کند؟

باران چگونه دوربین خودرو را دچار خطا می کند؟

اولین مانع، قطرات آب روی شیشه جلو است. این قطرات نور را می شکنند و تصویر دوربین را تغییر می دهند. اگر قطره ها در محدوده دید دوربین جمع شوند، ممکن است بخشی از خطوط جاده یا اجسام مقابل واضح ثبت نشوند. آلودگی، چربی و لکه های خشک شده روی شیشه نیز این مشکل را تشدید می کنند، حتی اگر باران شدید نباشد.

عامل دوم کاهش کنتراست تصویر است. آسفالت خیس نور چراغ ها، تابلوها و محیط اطراف را بازتاب می دهد. در نتیجه مرز میان خط کشی و سطح جاده کمتر مشخص می شود. دوربین برای تشخیص خطوط به تفاوت روشنایی و شکل آن ها با سطح آسفالت نیاز دارد. بنابراین بازتاب شدید نور یا محو شدن رنگ خط کشی می تواند دقت سامانه حفظ حرکت بین خطوط را کاهش دهد.

پاشش آب و گل از چرخ خودروهای دیگر نیز مشکل ساز است. عبور یک کامیون از مسیر خیس ممکن است برای چند لحظه پرده ای از آب در مقابل خودرو ایجاد کند. در این فاصله دوربین و حتی راننده دید محدودی دارند. چراغ خودروهای رو به رو نیز ممکن است از میان قطرات باران و سطح خیس جاده پراکندگی بیشتری پیدا کند و تشخیص اجسام را دشوارتر سازد.

این اختلال همیشه به معنی خاموش شدن کامل سیستم نیست. گاهی سامانه همچنان فعال می ماند اما نمی تواند خطوط یا موانع را با اطمینان همیشگی تشخیص دهد. در شرایط دیگر، خودرو پیام محدودیت عملکرد نمایش می دهد یا دستیار رانندگی را موقتا غیرفعال می کند. رفتار دقیق آن به مدل خودرو، نرم افزار و شدت بارش بستگی دارد.

رادار در باران و برف چقدر آسیب پذیر است؟

رادار در باران و برف چقدر آسیب پذیر است؟

رادارها در بسیاری از شرایط جوی نسبت به دوربین ها مزیت دارند؛ زیرا برای تشخیص اجسام به تصویر واضح و نور محیط وابسته نیستند. با این حال، مصون از اختلال نیستند. بارش بسیار شدید، ذرات آب و بازتاب های ناخواسته محیط می توانند کیفیت سیگنال دریافتی را کاهش دهند یا پردازش آن را دشوار کنند. میزان اثرگذاری به نوع رادار، فرکانس کاری، طراحی خودرو و شدت بارش بستگی دارد.

مشکل رایج تر، پوشیده شدن سطح رادار با برف، یخ یا گل است. رادار ممکن است پشت پوششی پلاستیکی در جلوپنجره یا نشان خودرو نصب شده باشد، اما این قسمت نیز باید تمیز بماند. آلودگی چسبیده روی محل نصب می تواند ارسال و دریافت امواج را مختل کند و کروز کنترل تطبیقی را از دسترس خارج سازد.

بنابراین این تصور که رادار در هر شرایطی عملکردی بی نقص دارد، درست نیست. مزیت رادار در مقایسه با دوربین به معنی حذف محدودیت های محیطی نیست، به خصوص اگر سطح حسگر پوشیده شده باشد یا سامانه برای تصمیم گیری به اطلاعات چند حسگر به طور هم زمان وابسته باشد.

برف و یخ چه محدودیت هایی ایجاد می کنند؟

برف و یخ چه محدودیت هایی ایجاد می کنند؟

برف هم حسگرها را می پوشاند و هم نشانه های مسیر را محو می کند. با نشستن برف روی آسفالت، خط کشی ها ممکن است ناپدید شوند. برف آب شده و گل و لای نیز مرز خطوط را نامشخص می کنند. در این شرایط دوربین مرجع بصری کافی برای تشخیص موقعیت خودرو ندارد و دستیار حفظ مسیر ممکن است غیرفعال شود.

یخ زدگی مشکل دیگری است. قطرات آب باقی مانده روی شیشه، پوشش رادار یا سطح دوربین ممکن است در دمای پایین یخ بزنند. در نتیجه، حتی پس از پایان بارش نیز حسگرها لزوما به سرعت به وضعیت عادی بر نمی گردند. اگر برف یا یخ جلوی دوربین یا روی رادار باقی مانده باشد، سامانه نمی تواند مانند شرایط عادی محیط را ارزیابی کند.

دانه های برف در حال سقوط نیز می توانند تصویر دوربین را شلوغ کنند و تشخیص عابر، خودرو یا مرز مسیر را دشوار سازند. بنابراین حتی حسگر سالم و تمیز هم در محیطی با دید بسیار محدود اطلاعات کاملی در اختیار خودرو نمی گذارد.

کدام قابلیت های ADAS بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند؟

هشدار خروج از خط و دستیار حفظ مسیر: این سامانه ها معمولا برای تشخیص خطوط به دوربین جلو متکی اند. اگر خط کشی زیر آب یا برف پنهان شود یا بازتاب نور وضوح آن را کاهش دهد، سامانه ممکن است نتواند موقعیت خودرو را درست تشخیص دهد. در نتیجه هشدارها نامنظم می شوند یا قابلیت حفظ مسیر از دسترس خارج می شود.

کدام قابلیت های ADAS بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند؟

کروز کنترل تطبیقی: این فناوری با کمک رادار و گاهی دوربین، فاصله و سرعت نسبی خودروی جلویی را می سنجد. انسداد رادار یا کاهش توانایی دوربین می تواند شناسایی خودرو را مختل کند. راننده نباید تصور کند که سامانه در بارش شدید همچنان فاصله ای ایمن را به طور کامل تضمین می کند.

ترمز اضطراری خودکار: این سامانه باید مانع یا خودرویی را تشخیص دهد و احتمال برخورد را ارزیابی کند. کاهش وضوح تصویر، پنهان شدن مانع در آب پاشی یا پوشیدگی حسگرها می تواند تشخیص را دشوار کند. بنابراین نباید به این قابلیت به چشم تضمینی برای جلوگیری از تصادف نگاه کرد.

پایش نقاط کور: رادارهای گوشه عقب معمولا خودروهای نزدیک در خطوط مجاور را شناسایی می کنند. آلودگی یا برف روی پوشش این حسگرها می تواند هشدار را محدود یا غیردقیق کند. پیش از تغییر مسیر در هوای بد، بررسی آینه ها و نقاط کور با نگاه مستقیم همچنان ضروری است.

کدام قابلیت های ADAS بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند؟

تشخیص تابلوهای راهنمایی: این قابلیت با دوربین کار می کند. تابلو پوشیده از برف، قطرات آب روی شیشه یا کاهش دید ممکن است باعث شود محدودیت سرعت یا هشدار جاده ای شناسایی نشود. راننده باید تابلوهای واقعی مسیر را مبنا قرار دهد، نه صرفا عدد نمایش داده شده روی صفحه کیلومتر.

آزمایش ها درباره عملکرد این سامانه ها چه می گویند؟

آزمایش ها درباره عملکرد این سامانه ها چه می گویند؟

انجمن خودرویی آمریکا (AAA) در آزمایشی که نتایج آن در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، عملکرد برخی سامانه های کمک راننده را در بارندگی شبیه سازی شده بررسی کرد. در آزمون ترمز اضطراری خودکار هنگام نزدیک شدن به خودروی متوقف، خودروها در سرعت حدود ۵۶ کیلومتر بر ساعت در یک سوم موارد از تصادف جلوگیری نکردند و در سرعت حدود ۴۰ کیلومتر بر ساعت این سهم به ۱۷ درصد رسید. سامانه حفظ حرکت بین خطوط نیز در ۶۹ درصد آزمون ها از محدوده خطوط خارج شد.

این ارقام به خودروها و شرایط همان آزمایش مربوط اند و نباید به همه مدل ها تعمیم داده شوند. بارش در این آزمون با پاشش آب روی شیشه جلو شبیه سازی شده بود و به سطح جاده نمی رسید. با این حال نتایج نشان می دهند عملکرد سامانه ای که در هوای خشک قابل اتکا است، ممکن است در بارندگی افت کند. گاهی نیز سامانه خاموش نمی شود اما کیفیت اطلاعاتش کاهش می یابد، پس روشن بودن نشانگر به تنهایی تضمین کننده عملکرد کامل نیست.

راننده در روزهای بارانی و برفی چه کارهایی انجام دهد؟

راننده در روزهای بارانی و برفی چه کارهایی انجام دهد؟

نخست، شیشه جلو و محدوده مقابل دوربین را تمیز نگه دارید. چربی و لکه ها همراه با قطرات آب کیفیت تصویر را پایین می آورند. تیغه های برف پاک کن باید سالم و مخزن شیشه شوی پر باشد؛ تمیزی دو سمت شیشه در محدوده دوربین نیز اهمیت دارد.

دوم، محل نصب رادارها و دوربین های بیرونی را بررسی کنید. برف، یخ و گل و لای را با دستمال نرم پاک کنید و از کشیدن ابزار زبر روی پوشش حسگرها بپرهیزید. در شست و شوی خودرو نیز آب پرفشار را از فاصله بسیار نزدیک به حسگرها نگیرید. دستورالعمل دفترچه راهنمای خودرو درباره نحوه تمیزکاری اولویت دارد.

سوم، هشدارهای پشت آمپر را جدی بگیرید. پیام هایی مانند مسدود بودن رادار یا در دسترس نبودن دوربین جلو معمولا نشان می دهند یک قابلیت محدود شده است. اگر پس از تمیز کردن حسگر و بهتر شدن هوا، هشدار همچنان باقی ماند، خودرو باید بررسی شود زیرا احتمال خرابی، به هم خوردن تنظیم حسگر یا نیاز به کالیبراسیون نیز وجود دارد.

سرعت را با دید و وضعیت جاده هماهنگ کنید، فاصله بیشتری نگه دارید و کنترل خودرو را به سامانه های کمکی نسپارید. در بارش شدید و کاهش چسبندگی، از کروز کنترل تطبیقی و قابلیت های نیمه خودران استفاده نکنید. وجود این فناوری ها مسئولیت راننده را حذف نمی کند.

آیا در هوای نامساعد می توان به ADAS اعتماد کرد؟

سامانه های کمک راننده ابزارهای ارزشمندی برای کاهش خطای انسانی هستند، اما توانایی آن ها به کیفیت اطلاعات حسگرها و شرایط محیط وابسته است. باران می تواند تصویر دوربین را مخدوش کند، برف خط کشی ها را بپوشاند و یخ یا گل عملکرد حسگرها را محدود سازد. حتی ترکیب دوربین و رادار نیز همه این مشکلات را از بین نمی برد.

بهترین رویکرد این است که راننده ADAS را یک لایه کمکی ایمنی بداند، نه راننده ای جایگزین. تمیز نگه داشتن حسگرها، توجه به هشدارهای خودرو، کاهش سرعت و حفظ فاصله مناسب همچنان ضروری است. در نهایت هیچ سامانه ای نمی تواند محدودیت دید، چسبندگی کم لاستیک ها یا قوانین فیزیک را حذف کند؛ به ویژه زمانی که باران و برف شرایط رانندگی را دشوار کرده اند.

ویدیو های پیشنهادی
آخرین خودرو در شبکه های اجتماعی!
بله آخرین خودرو روبیکا آخرین خودرو سروش پلاس آخرین خودرو
توسی

طراحی و کدنویسی سایت آخرین خودرو توسط گروه توسی صورت گرفته است و تمام حقوق قالب آن نزد وی محفوظ میباشد.

X