از فروش منزل تا ترک وطن برای رسیدن به فرمول یک

لیام لاوسون (Liam Lawson) کمتر از ۵۰ مسابقه را در کارنامه خود داشته باشد اما انگار سال‌هاست که در F1 حضور دارد و این موضوع احتمالاً به این دلیل است که شروع دوران حرفه‌ای او بسیار پراکنده بوده است. این راننده نیوزیلندی در سال ۲۰۲۳ در آلفاتوری به عنوان جایگزین دنیل ریکاردو مصدوم شانس خود را امتحان کرد اما این شانس برای یک دوره پنج مسابقه‌ای تعریف شده بود. سپس او تا اواخر سال بعد، زمانی که برای بقیه فصل جایگزین ریکاردو شد، به ماشین بازنگشت.

به گزارش آخرین خودرو، در سال ۲۰۲۵، یک ارتقاء غیرمنتظره به ردبول داشت اما پس از تنها دو مسابقه به ریسینگ بولز تنزل رتبه یافت، قبل از اینکه دوران حرفه‌ای خود را در تیم خواهر خواهنده این شرکت نوشیدنی‌های انرژی‌زا بازسازی کند و در سال ۲۰۲۶ دومین فصل تمام وقت خود را تجربه کند، جایی که تاکنون هشت بار در ۱۱ گرندپری امتیاز کسب کرده است.

برای راننده‌ای از آن سر دنیا در نیوزیلند، سفری فوق‌العاده بوده است. والدینش خانه‌شان را فروختند، در حالی که خواهر و برادرهایش از رویاهایشان دست کشیدند تا لاوسون بتواند جاه‌ طلبی‌ هایش را در ورزش‌های موتوری دنبال کند، حتی اگر چیز زیادی در مورد این صنعت نمی‌دانستند. او می‌گوید: “پدر و مادرم وقتی من در مسابقات کارتینگ شرکت می‌کردم، خانه را فروختند تا بتوانند از پس هزینه‌های ادامه مسابقه بربیایند. همه خیلی فداکاری کردند: تعطیلات خانوادگی، چیزهایی از این قبیل. هر دو خواهرم بسیار فداکاری کردند و آنها هم خیلی به من کمک کردند.”

لاوسون در ۱۶ سالگی به اروپا نقل مکان کرد تا تجربه خود را در خودروهای تک‌سرنشین افزایش دهد و در سال ۲۰۱۸ در مسابقات فرمول ۴ آلمان دوم شد، قبل از اینکه سال بعد به برنامه‌ ردبول جونیور بپیوندد، که مسیر روشن‌تری به سمت فرمول یک برای او فراهم کرد.

ردبول با شرکت در مسابقات سوپر فرمول محبوب ژاپن در سال ۲۰۲۳، پیشرفت او را در نردبان قهرمانی تضمین کرد. این راننده نیوزیلندی خود را به جمع مدعیان قهرمانی رساند اما در ماه اوت تصادف کرد و او را به قلمرو ناشناخته‌ای از تردید در مورد رسیدن به فرمول یک کشاند. او می‌گوید: “احتمالاً اولین باری بود که واقعاً در مورد رسیدن به فرمول یک کمی شک داشتم. به پایان سال نزدیک می‌شدیم و چیز زیادی نمی‌شنیدم. برای اولین بار واقعاً اینطور فکر می‌کردم که ممکن است این اتفاق اینجا نیفتد و من هرگز چنین احساسی قبلا نداشتم.”

اما سپس یک سری اتفاقات زندگی او را تغییر داد. زمانی که به گرندپری هلند رفته بود، لاوسون با هلموت مارکو، مشاور موتور اسپورت ردبول ملاقات داشت. لیام می‌گوید: “سه روز وقت داشتم که اساساً در مورد مسائل فکر کنم و سپس به هلند پرواز کردم. تصمیم گرفتم که فقط با هلموت صحبت کنم و او را تحت فشار قرار دهم و اساساً بفهمم که او چه فکری می‌کند!”

لاوسون این ملاقات را اینگونه توضیح می‌دهد: “صبح جمعه در هلند قبل از اولین تمرین به دفترش رفتم و گفتم چرا به من فرصت نمی‌دهی؟ تو این همه پول را روی من سرمایه‌گذاری کرده‌ای، فایده‌اش چیست؟ من پنج سال است که در این برنامه هستم. به جایی رسید که فکر می‌کنم کمی عصبانی شد زیرا او مرا ساکت کرد.”

چند ساعت بعد، ریکاردو تصادف کرد و دستش آسیب دید و او را از آخر هفته مسابقه – و همانطور که معلوم شد، از چهار مسابقه بعدی – محروم کرد. این تصادف می‌توانست شانسی برای لاوسون باشد اما مطمئن نبود که او برای اولین حضورش در فرمول یک تایید شود.

لاسون می‌گوید: “مسئله فقط یک موضوع بود؛ چه کس دیگری را می‌توانستند سوار ماشین کنند که بالقوه تجربه داشته باشد. من پیش هلموت رفتم و او به من نگاه کرد و گفت: ‘آماده‌ای؟’ من گفتم: ‘بله’. و این کل مکالمه ما بود.”

لاوسون در پنج مسابقه خود عملکرد درخشانی داشت از جمله پیروزی بر مکس فرستپن، قهرمان چهار دوره جهان در مرحله زمانگیری در سنگاپور و کسب اولین امتیاز خود در این مسابقه اما وقتی ریکاردو به اندازه کافی آماده بازگشت بود، او کنار گذاشته شد. تیم تصمیم گرفت ریکاردو را برای فصل بعد نگه دارد و لاوسون را روی نیمکت گذاشت اما او همچنان در پشت صحنه حرف‌هایش را می‌زد. “من فقط سعی می‌کردم آن در را باز کنم – بنابراین در طول سال، با هلموت صحبت می‌کردم، با کریستین [هورنر، رئیس ردبول] صحبت می‌کردم و فقط می‌پرسیدم که چه زمانی قرار است این فرصت را داشته باشم؟”

این فرصت در آستین آمریکا به دست آمد، زمانی که ردبول تصمیم گرفت از ریکاردو جدا شود و این صندلی را به لاوسون بدهد – این بار تا پایان فصل. آیا او با دانستن اینکه احتمالاً پایان دوران حرفه‌ای این استرالیایی در فرمول یک است، احساس تضادی در مورد نشستن روی صندلی ریکاردو داشت؟

او می‌گوید: “خیر. هر چقدر هم که بد باشد، همه ما برای این صندلی‌ها می‌جنگیم. هیچ چیز شخصی در این موضوع وجود ندارد اما وقتی برای حرفه خود می‌جنگید، همه چیز مهم است و نمی‌توانید هیچ چیز دیگری را در مقابل آن قرار دهید.”

حالا لاوسون شانسش را با هر دو دست محکم گرفته است و به نظر می‌رسد هر کاری از دستش بر می‌آید انجام می‌دهد تا ریسینگ بولز را متقاعد کند که او را برای فصل آینده نیز نگه دارد.