چگونگی تمرین کردن رانندگان فرمول یک

رانندگان فرمول یک از جمله آماده‌ ترین ورزشکاران جهان هستند که برای عملکرد با سرعت‌های سرسام‌آور به قدرت، استقامت و انعطاف‌پذیری ذهنی استثنایی نیاز دارند. برای اکثر ما، رسیدن به تناسب اندام به معنای تمرکز مجدد بر تغذیه خوب و ورزش منظم است. با این حال، برای رانندگان F1، این فرآیند بسیار پیچیده‌تر است. آمادگی جسمانی بالا فقط نقطه شروع است. رانندگان باید بدن خود را برای مقاومت در برابر نیروهای شدید g آماده کنند، وزن مسابقه‌ای متعادلی را حفظ کنند و واکنش‌های خود را به سرعت برق‌آسا حفظ کنند. فراموش نکنیم که آنها باید همه این موارد را مدیریت کنند و در عین حال سلامت روان، ریکاوری و خواب خود را کاملاً کنترل کنند. در این مطلب نگاهی به برخی از روش‌های تمرین رانندگان F1 خواهیم داشت تا شاید از آن تمرینات برای اهداف تناسب اندام خود الهام بگیریم!

چرا رانندگان تا این حد سخت تمرین می‌کنند؟

به گزارش آخرین خودرو، در حالی که اکثر ورزشکاران نخبه برای بهبود عملکرد خود تمرین می‌کنند، رانندگان F1 نیز برای مقابله با برخی از شدیدترین نیروهای فیزیکی در ورزش تمرین می‌کنند. در ترمز گیری شدید، رانندگان می‌توانند تا حدود ۱۶۰ کیلوگرم نیرو به پدال وارد کنند و در معرض نیروهایی حدود شش برابر وزن بدن خود قرار می‌گیرند. بدون تمرین و آمادگی جسمانی خاص، فشار وارده بر گردن، عضلات مرکزی و بالاتنه آنها در طول یک مسابقه دشوار به سرعت (در بهترین حالت!) غیرقابل کنترل می‌شود.

با این حال، رانندگان باید هم برای شرایط مسابقه و هم برای حوادث شدید – هر چقدر هم که نادر باشند – آماده باشند. تصادفاتی مانند تصادف رابرت کوبیکا (Robert Kubica) در گرندپری کانادا در سال ۲۰۰۷ که نیرویی تا ۷۵ g را ثبت کرد و تصادف رومن گروژان (Romain Grosjean) در بحرین در سال ۲۰۲۰، نیرویی معادل ۶۷ g را تحمل کرد.

اهمیت تمرین گردن

یک قسمت از بدن وجود دارد که رانندگان F1 بیش از هر ورزش دیگری نیاز به تمرین دارند – گردن. تقویت گردن آنقدر حیاتی است که تقریباً هر روز آن را تمرین می‌دهند. چرا این تمرین اینقدر مهم است؟ رانندگان فرمول یک با سرعت بیش از ۱۸۰ مایل در ساعت رانندگی می‌کنند و در هنگام پیچیدن با سرعت بالا و ترمز گرفتن، نیروهای گرانش مستقیماً به گردن آنها فشار می‌آورند و آنها را تحت فشار زیادی قرار می‌دهند. بدون تمرین، سر رانندگان قادر به تحمل فشار وارده بر آن عضلات نیست. رانندگان نه تنها باید با این فشار کنار بیایند بلکه باید با آن راحت باشند زیرا باید روی رانندگی و دریافت اطلاعات از طریق رادیو تمرکز کنند.

تمرینات هوازی

حفظ ضربان قلب فعال بخش مهم دیگری از تمرینات رانندگان F1 است. در طول مسابقه، ضربان قلب آنها می‌تواند برای مدت طولانی از ۱۷۰ ضربه در دقیقه فراتر رود، بنابراین سالم نگه داشتن قلب و جریان اکسیژن آنها بسیار مهم است. یکی از راه‌های نظارت بر ظرفیت قلب و ریه رانندگان، اندازه‌گیری میزان اکسیژن رسانی به عضلات در طول تمرین است. رانندگان اغلب یک آزمایش دشوار انجام می‌دهند: دویدن سه دقیقه‌ای با تمام توان. نه سه دقیقه دویدن سریع بلکه سه دقیقه دویدن با حداکثر سرعت، با هدف طی کردن بیش از ۹۰۰ متر تا تمام موارد دقیقا مشخص شود.

مدیریت گرما

ماهیت جهانی F1 به این معنی است که رانندگان باید برای همه شرایط، به ویژه گرمای شدید، آماده باشند. دمای کابین می‌تواند از ۶۰ درجه سانتیگراد فراتر رود؛ هرگونه تمرینی که برای آماده شدن برای این شرایط انجام شود، می‌تواند به عملکرد کمک کند و در عین حال برخی از خطرات سلامتی را کاهش دهد. مثلا در مسابقاتی مانند سنگاپور، گاهی اوقات رانندگان ممکن است تا ۴ کیلوگرم کاهش وزن داشته باشند. از دست دادن این مقدار آب از بدن در کمتر از چهار ساعت بسیار غیرطبیعی است و باید جدی گرفته شود، بنابراین هیدراتاسیون (hydration) بخش کلیدی رژیم‌های تمرینی را تشکیل می‌دهد.

تغذیه اصولی

رسیدن به فرم بدنی مناسب برای رانندگان فقط به ساعت‌ها تمرین در باشگاه و دور زدن در پیست خلاصه نمی‌شود – تغذیه خوب برای ورزشکاران با عملکرد بالا حیاتی است. در سال ۲۰۱۹، فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (FIA) آستانه ۸۰ کیلوگرم را برای وزن راننده تعیین کرد و رانندگانی که وزن کمتری دارند، برای جبران این تفاوت، از وزنه‌های تعادلی استفاده می‌کنند. در نتیجه، رانندگان می‌توانند با محدودیت‌های کمتری در مصرف مواد غذایی، ترکیب عضلانی سالمی داشته باشند. با این حال، آنها همچنان باید با دقت میزان کالری دریافتی را متعادل کنند تا نیازهای تمرینات شدید و مسابقات خود را برآورده کنند و در عین حال وزن بدن خود را در حد مطلوب – و تا حد امکان نزدیک به ۸۰ کیلوگرم – حفظ کنند.

تمرین ذهنی

سلامت جسمی برای مسابقه غیرقابل مذاکره است اما بهترین رانندگان برای موفقیت به همان اندازه برای مدیریت سلامت روانی خود وقت می‌گذارند. فصل‌های F1 طولانی و استرس‌زا هستند و بدون تمرین و ممارست آگاهانه، مدیریت فراز و نشیب‌هایی که با مسابقه در بالاترین سطح همراه است، می‌تواند دشوار باشد. داشتن تاب‌آوری ذهنی برای پردازش اطلاعات با سرعت ۲۰۰ مایل در ساعت، تصمیم‌گیری در کسری از ثانیه و حفظ آرامش در ساعات تمرکز، نیاز به مهارت و آمادگی روانی دارد.

تلاش و تمرین بی‌وقفه

برای رانندگان، کمی پس از پایان مسابقه، باید به ریکاوری و هفته تمرینی پیش رو فکر کنند. این موضوع حتی زمانی که هیچ مسابقه‌ای در برنامه نیست نیز صادق است و حتی دوره‌های استراحت نیز استراتژیک هستند! بهداشت خواب به اندازه جلسات تمرینی مهم است زیرا استراحت جایی است که سازگاری‌های حاصل از تمرینات سخت انجام می‌شود. کلید موفقیت فهم دقیق جزئیات است.