تاریخچه پژو ۴۰۵ GUTMANN ؛ وقتی آلمانیها سریعترین سدان خانوادگی پژو را ساختند
اگر AMG برای مرسدس و Alpina برای بامو شناخته میشود، علاقهمندان خودروهای فرانسوی نام Gutmann را با احترام به یاد میآورند. این تیونر آلمانی در دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی روی محصولات پژو، سیتروئن و رنو کار میکرد، اما برخلاف بسیاری از تیونرها، هدفش ساخت خودروهای افراطی نبود؛ بلکه میخواست شخصیت خودروهای فرانسوی را حفظ کند و در عین حال عملکرد، هندلینگ و حس رانندگی آنها را به سطح بالاتری برساند. یکی از جالبترین پروژههای این شرکت، Peugeot ۴۰۵ Gutmann بود؛ نسخهای کمیاب که همان سدان آرام و خانوادگی را به خودرویی چابکتر و خاصتر تبدیل میکرد.
وقتی پژو جهان را غافلگیر کرد
پژو ۴۰۵ در سال ۱۹۸۷ معرفی شد تا جایگزین ۵۰۵ شود و با رقبایی مانند پاسات، وکترا و رنو ۲۱ رقابت کند. طراحی آن را Pininfarina انجام داده بود؛ بدنهای ساده، متعادل و ماندگار که هنوز هم مدرن به نظر میرسد. اما موفقیت ۴۰۵ فقط به ظاهرش محدود نبود. شاسی متعادل، تعلیق مستقل، فرمان دقیق و وزن مناسب باعث شد خبرنگاران اروپایی از کیفیت رانندگی آن شگفتزده شوند و این خودرو عنوان خودروی سال اروپا ۱۹۸۸ را به دست آورد. بعدها نسخههای قدرتمند Mi16 و T16 نشان دادند که شاسی ۴۰۵ ظرفیت بسیار بیشتری از یک سدان خانوادگی دارد.
Gutmann؛ تیونری که کمتر از حقش شناخته شد
Gutmann Sportwagenservice در آلمان و با تمرکز بر خودروهای فرانسوی شکل گرفت؛ تصمیمی که در آن زمان چندان رایج نبود. این شرکت ابتدا با ارتقای Peugeot ۲۰۵ GTI مشهور شد و سپس سراغ مدلهایی مانند ۳۰۹ GTI، ۴۰۵ و ۶۰۵ رفت. تفاوت اصلی Gutmann با بسیاری از تیونرهای همدورهاش، نگاه مهندسی بود. اگر قدرت موتور افزایش مییافت، تعلیق، ترمزها، چرخها و حتی فرمان نیز متناسب با آن بازنگری میشد تا خودرو همچنان هماهنگ و قابل استفاده روزمره باقی بماند. به همین دلیل بسیاری از خبرنگاران اروپایی محصولات Gutmann را شبیه نسخههایی میدانستند که انگار از ابتدا توسط خود کارخانه طراحی شدهاند.
تولد پژو ۴۰۵ Gutmann
اواخر دهه ۸۰، ۴۰۵ تقریباً تمام آنچه یک خانواده اروپایی میخواست را داشت: فضای مناسب، سواری نرم، مصرف منطقی و هندلینگی عالی. اما از دید مهندسان Gutmann، شاسی این خودرو ظرفیت بیشتری داشت. آنها پروژهای را آغاز کردند که هدفش ساخت یک خودروی مسابقهای نبود، بلکه خلق نسخهای کاملتر، سریعتر و دقیقتر از ۴۰۵ استاندارد بود. برخلاف بسیاری از تیونرها، Gutmann چند سطح مختلف ارتقا ارائه میکرد تا مشتری بتواند بستهای متناسب با بودجه و نیاز خود انتخاب کند.
پکیج A؛ قدرت بیشتر بدون قربانی کردن دوام
پکیج Gutmann A برای نسخههای ۱.۶ لیتری طراحی شده بود. تغییراتی مانند میلسوپاپ اسپرت، بازنگری ECU، بهینهسازی سیستم انژکتور Bosch، اصلاح ورودی هوا و اگزوز و تنظیم زمانبندی احتراق باعث میشد قدرت موتور از حدود ۹۲ اسببخار به ۱۱۴ اسببخار برسد؛ افزایشی نزدیک به ۲۵ درصد، بدون کاهش محسوس قابلیت اطمینان. مهمتر از عدد قدرت، شخصیت موتور بود: دورگیری سریعتر، پاسخ بهتر پدال گاز و کشش قویتر در دورهای میانی. Gutmann بهدنبال رکورد سرعت نبود؛ میخواست راننده هر روز از رانندگی با خودرو لذت ببرد.
پکیج B؛ ظاهر خاص، بدون اغراق
اگر پکیج A قلب خودرو را تغییر میداد، پکیج B چهره آن را دگرگون میکرد. رینگهای اختصاصی آلیاژی Gutmann با طراحی چندپره و وزن کمتر، مهمترین نشانه ظاهری بودند. اسپویلر جلو و عقب، رکابهای جانبی و فلاپهای اختصاصی نیز به خودرو اضافه میشدند، اما برخلاف بسیاری از کیتهای بدنه دهه ۸۰، اغراقآمیز نبودند. در کابین هم فرمان چوبی یا چرمی Gutmann، صفحه کیلومتر متفاوت، پلاک شمارهدار و در برخی خودروها صندلیهای Recaro، فضایی شبیه یک گرندتورر اروپایی ایجاد میکردند.
مهندسی به جای نمایش
آنچه محصولات Gutmann را از بسیاری از تیونرهای همدوره متمایز میکرد، نگاه مهندسی آن بود. افزایش قدرت موتور تنها بخشی از پروژه محسوب میشد و مهندسان این شرکت معتقد بودند هر ارتقای فنی باید با اصلاح سایر بخشهای خودرو همراه باشد.
به همین دلیل، بسته به سفارش مشتری، تغییراتی مانند فنرهای اسپرت، کمکفنرهای بازتنظیمشده، بوشهای مقاومتر، تایرهای پهنتر و ارتقای سیستم ترمز نیز روی خودرو انجام میشد. نتیجه، خودرویی بود که نهتنها سریعتر، بلکه در پیچها پایدارتر، در فرمانپذیری دقیقتر و در ترمزگیری مطمئنتر از نسخه استاندارد عمل میکرد.
آیا ۴۰۵ Gutmann از Mi16 بهتر بود؟
این سؤال سالهاست میان علاقهمندان پژو مطرح میشود، اما پاسخ آن به نوع نگاه بستگی دارد. اگر معیار تنها قدرت موتور باشد، ۴۰۵ Mi16 با پیشرانه ۱.۹ لیتری ۱۶ سوپاپ و حدود ۱۶۰ اسببخار، همچنان سریعتر از بیشتر نسخههای استاندارد Gutmann بود. اما فلسفه دو خودرو تفاوت داشت.
Mi16 محصولی بود که پژو برای دستیابی به بهترین عملکرد کارخانهای توسعه داده بود، در حالی که Gutmann میخواست خودرویی شخصیتر، خاصتر و متناسب با سلیقه مشتری خلق کند. به همین دلیل بسیاری از رانندگان، نسخههای کامل Gutmann را به دلیل فرمان دقیقتر، پاسخ بهتر موتور و سواری متعادلتر، برای استفاده روزمره دلپذیرتر از Mi16 میدانستند.
چرا امروز ۴۰۵ Gutmann یک خودروی کلکسیونی است؟
در زمان عرضه، قیمت بالاتر نسخههای Gutmann باعث شد تعداد محدودی از آنها تولید شود. بسیاری از این خودروها بعدها به حالت استاندارد بازگردانده شدند یا قطعات اختصاصی خود را از دست دادند؛ به همین دلیل یافتن یک نمونه اصیل با رینگها، قطعات بدنه، تجهیزات داخلی و پلاکهای اصلی Gutmann امروز حتی در اروپا نیز آسان نیست.
همین کمیابی باعث شده ارزش این خودروها در میان کلکسیونرها بهطور چشمگیری افزایش یابد. وجود اسناد فروش اولیه، بروشورهای رسمی و تجهیزات اصلی، نقش مهمی در ارزش یک نمونه سالم دارد.
سرنوشت Gutmann
دهه ۱۹۹۰ دهه سرنوشت ساز صنعت تیونینگ اروپا بود. برخی شرکتها مانند AMG به همکاری رسمی با خودروسازان رسیدند و برخی دیگر به دلیل سختگیرانهتر شدن قوانین آلایندگی، افزایش پیچیدگی خودروها و کوچک بودن بازار هدف، بهتدریج از صحنه کنار رفتند.
Gutmann نیز از این قاعده مستثنا نبود. هرچند فعالیت این شرکت به مرور کمرنگ شد، اما نام آن همچنان برای علاقهمندان خودروهای فرانسوی یادآور دورانی است که تیونینگ بیش از هر چیز بر پایه دانش مهندسی انجام میشد، نه صرفاً ظاهر متفاوت.
جمعبندی
در تاریخ پژو، مدلهایی مانند ۲۰۵ GTI، ۴۰۵ Mi16 و ۴۰۵ T16 همواره در مرکز توجه قرار داشتهاند، اما ۴۰۵ Gutmann روایتی متفاوت از این سدان فرانسوی ارائه میدهد.
این خودرو نه با قدرت خارقالعاده و نه با کیت بدنهای اغراقآمیز شناخته میشد؛ جذابیت آن در هماهنگی میان موتور، شاسی و هندلینگ بود. Gutmann بدون آنکه هویت اصلی ۴۰۵ را تغییر دهد، نقاط قوت آن را تقویت کرد و خودرویی ساخت که رانندگی با آن لذتبخشتر، دقیقتر و متفاوتتر از نسخه استاندارد بود.
شاید ۴۰۵ Gutmann هرگز به شهرت AMG یا Alpina نرسید، اما بدون تردید یکی از جذابترین و کمتر شناختهشدهترین فصلهای تاریخ پژو را رقم زد؛ خودرویی که امروز، بیش از سه دهه پس از تولدش، همچنان برای کلکسیونرها و دوستداران خودروهای فرانسوی ارزش و جذابیت ویژهای دارد.
تاریخچه اسکانیا ؛ از دوچرخه سازی تا پادشاه جاده ها
تاریخچه پورشه ؛ از بوهمیا تا جایی که ۹۱۱ هنوز فرمانروایی میکند
اولدزموبیل ترونادو؛ نوآوری به سبک یانکی ها
تاریخچه مرسدس بنز SL؛ افسانهای که از پیست مسابقه تا خیابانهای لوکس جهان آمد 
بسیار عالی
انگار اون زمان ماشینا روح داشتن
الان حتی نگاه کردن تصاویر و مطالعه در باره اون نسل از خودروها لذت بخشه
(هیچ اطلاعی از وجود این تیونر نداشتم 🙂)
از نگارنده عزیز این مقاله سپاسگزارم
واقعا جذاب چالاک وقولد رند
ینی من ماندم چرا متولد شدم توی ایران از هر نظر نگاهش میکنم ۵۰ ۶۰ سال عقب مانده هستیم سوال چرا مردم هنوز که هنوزه پیکان۴۸ رو دارن لنگ میکشن چرا پژو بازان این ماشین قدیمی رو به قیمت ۲ برابر ماشین های خوب کشور خارجی میخرن چرا پراید هنوز تو ایرانه چرا نسل زد کاری نمیکنن
دوست عزیز من در منطقه آزاد زندگی میکنم یدونه پژو۲۰۰۰ از ایام جوانی دارم و چند سالیه یدونه ماکسیما هم خریدم
اکثر وارداتی ها در رنج قیمت ۴ میلیارد سواریشون به همون پژو نمیرسه
آلن یکی نگه ۴۰۵ بهترین تعادل رو داره….نمونه های اصلی تعلیق عقلشون مولتی لینک بود و رنگ ۱۷ اینچ با لاستیک ۲۲۵ داشتن و استرس بار فابریکی و… این ۴۰۵ ایران خودرو[ویران خودرو] رو با اون ۴۰۵ ها هیچ موقع یکی نکنین
احسنت👏
باید تیتر بشه وقتی ایرانی ها پلتفرمی را دوشیدند که خود پژو در عجب است و اکنون با قیمت های عجیب و قریب به مردم یکی از بدبخت ترین کشورهای جهان فروخته میشود و در تصادفات دستی بر آتش دارد
جالب بود
کاش مرزها وجود نداشتند و همه انسانها میتونستند از همه امکانات استفاده کنند
لعنت بر حاکمان مرزها که انسانها رو با بهونه دین و رنگ نژاد، در مقابل هم قرار دادند.