داستان موسلر MT900 ؛ افسانه نا شناخته

در دنیای هیجان‌انگیز و پرشور سوپر اسپرت‌ ها، نام‌هایی مثل فراری، لامبورگینی و پورشه همیشه در صدر لیست‌های آرزوها قرار دارند. این برندهای ایتالیایی و آلمانی با دهه‌ها سابقه درخشان، طراحی‌های افسانه‌ای و موتورهایی که موسیقی می‌نوازند، استانداردهایی را تعریف کرده‌اند که رقابت با آن‌ها تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. اما گاهی اوقات، از دل آمریکا، سرزمینی که بیشتر با خودروهای عضلانی (Muscle Cars) بزرگ و سنگین شناخته می‌شود، موجودی متولد می‌شود که تمام معادلات را به هم می‌ریزد.

ما در این مقاله می‌خواهیم درباره خودرویی صحبت کنیم که شاید هرگز نامش را نشنیده باشید. خودرویی که از نظر فنی از بسیاری از فراری‌های هم‌دوره خود سریع‌تر بود، هندلینگ‌ای دیوانه‌وار داشت و طراحی‌ای به اندازه یک سفینه فضایی آینده‌نگرانه داشت. اما با وجود تمام این ویژگی‌ها، این خودرو در بازار شکست خورد و به فراموشی سپرده شد. این خودرو «موسلر MT900» (Mosler MT900) است. بیایید با هم به کالبدشکافی این شاهکار ناشناخته بپردازیم و ببینیم چرا این غول آمریکایی نتوانست جایگاهی در گاراژهای کلکسیونرها پیدا کند.

فصل اول: تولد یک هیولا؛ رویای یک راننده مسابقه

داستان موسلر MT900 با مردی به نام وارن موسلر (Warren Mosler) آغاز می‌شود. وارن موسلر فقط یک کارآفرین ثروتمند نبود؛ او یک راننده مسابقه با استعداد، یک طراح مکانیک و یک اقتصاددان بود. او در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با شرکت «Consulier Industries» شناخته شد، خودرویی که اگرچه زشت بود اما در مسابقات IMSA عملکردی خیره‌کننده داشت و حتی توانست فراری‌ها و پورشه‌ها را شکست دهد. اما موسلر آرام wasn’t had. او می‌خواست خودرویی بسازد که نه تنها در پیست برنده باشد، بلکه در خیابان‌ها نیز توقف کند. او می‌خواست سبک‌ترین، قدرتمندترین و کارآمدترین سوپراسپرت جهان را بسازد. در سال ۲۰۰۱، رویای او به واقعیت تبدیل شد و موسلر MT900 رونمایی گردید.

طراحی این خودرو توسط تاد گوین (Todd Gwinn) انجام شد و ظاهری بسیار تهاجمی و آیرودینامیک داشت. بدنه خودرو کاملاً از فیبر کربن (Carbon Fiber) ساخته شده بود تا وزن آن به حداقل برسد. شیشه‌ها حتی از پلکسی‌گلس سبک‌تر بودند و قاب‌های درها از آلومینیوم. نتیجه این وزن‌کشی دیوانه‌وار، وزنی خالص حدود ۹۰۰ کیلوگرم بود! بله، درست خواندید. این سوپراسپرت آمریکایی تقریباً نصف وزن یک فراری ۳۶۰ یا یک پورشه ۹۱۱ آن زمان وزن داشت.

فصل دوم: قلب تپنده؛ موتور کوروت با روحی شیطانی

برای پیشرانه، موسلر تصمیم گرفت چرخ را دوباره اختراع نکند. او به سراغ یکی از بهترین موتورهای جهان رفت: موتور LS1 شورولت. موتورهای سری LS شورولت به دلیل نسبت قدرت به وزن بالا، ابعاد جمع و جور و قابلیت اطمینان افسانه‌ای، معروف هستند.

در موسلر MT900، یک موتور ۵.۷ لیتری V8 LS1 قرار داشت که به صورت میانی (Mid-engine) و درست پشت سر راننده نصب شده بود. این آرایش موتور مرکزی، تعادل وزن تقریباً ۵۰ به ۵۰ را فراهم می‌کرد که برای هندلینگ عالی حیاتی بود. این موتور توانایی تولید ۳۵۰ اسب بخار (۲۶۱ کیلووات) قدرت و ۴۷۵ نیوتن‌ متر گشتاور را داشت.

شاید این اعداد در مقایسه با سوپراسپرت‌های امروزی عجیب به نظر نرسد، اما فراموش نکنید که این خودرو تنها ۹۰۰ کیلوگرم وزن داشت. این یعنی نسبت قدرت به وزن آن وحشتناک بود. نسخه‌های بعدی مانند MT900S و MT900R با موتورهای LS7 و حتی LS9 توربوشارژ، قدرت‌هایی بالای ۶۰۰ اسب بخار (۴۴۷ کیلووات) تولید کردند که آن‌ها را به یکی از سریع‌ترین خودروهای جهان تبدیل کرد.

گیربکس این خودرو یک گیربکس ۶ دنده دستی بود که قدرت را به چرخ‌های عقب منتقل می‌کرد. سیستم تعلیق از نوع دوجنبه‌ای کنترلی (Double Wishbone) در هر چهار چرخ بود که تنظیمات مسابقه‌ای داشت. ترمزها نیز از نوع دیسکی بزرگ با کالیپرهای چند پیستونه بودند که می‌توانستند این موشک سبک را در کوتاه‌ترین زمان متوقف کنند.

فصل سوم: عملکردی فراتر از تصور؛ شکستن رکوردها

وقتی صحبت از اعداد و ارقام عملکرد می‌شود، موسلر MT900 واقعاً می‌درخشد. در تست‌های انجام شده توسط مجلات معتبر اتومبیل‌رانی، این خودرو عملکردی خیره‌کننده ثبت کرد.

شتاب ۰ تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت (۰ تا ۶۰ مایل بر ساعت) در نسخه استاندارد حدود ۳.۵ ثانیه بود. این عدد در آن زمان، سریع‌تر از فراری ۳۶۰، پورشه ۹۱۱ توربو و حتی بسیاری از لامبورگینی‌ها بود. حداکثر سرعت این خودرو به بیش از ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت (۲۰۰ مایل بر ساعت) می‌رسید.

اما جایی که موسلر واقعاً می‌درخشید، پیست مسابقه بود. به دلیل وزن کم، موتور قدرتمند و آیرودینامیکیک عالی (ضریب درگ بسیار پایین)، این خودرو در پیچ‌ها چسبندگی وحشتناکی داشت. مجله Top Gear در یکی از تست‌های خود نوشت: «رانندگی با موسلر MT900 مثل سواری بر روی تیغه چاقو است. این خودرو به شما هیچ امانی نمی‌دهد و کوچک‌ترین اشتباه را می‌بخشد، اما اگر راننده‌ای ماهر باشید، می‌توانید زمان‌هایی ثبت کنید که خودروهای بسیار گران‌قیمت را شرمنده کنند.»

در واقع، موسلر MT900 در بسیاری از پیست‌های آمریکا توانست رکوردهای خودروهای تولیدی را بشکند و حتی در برخی مسابقات GT، خودروهای کارخانه‌ای را به چالش بکشد. این خودرو ثابت کرد که شما نیازی به پرداخت ۲۰۰ هزار دلار برای داشتن یک سوپراسپرت سریع ندارید؛ کافیست مهندسی هوشمندانه و استفاده از مواد سبک را جایگزین هزینه‌های اضافی کنید.

فصل چهارم: چرا کسی آن را خرید؟ دلایل شکست تجاری

با تمام این ویژگی‌های فوق‌العاده، سوال بزرگ اینجاست: چرا موسلر MT900 در بازار شکست خورد؟ چرا گاراج‌های میلیاردرها پر از فراری و لامبورگینی است اما خالی از موسلر؟ دلایل متعددی وجود دارد که ترکیبی از مشکلات برندینگ، مارکتینگ و عملکرد بود.

۱. ناشناخته بودن برند:

موسلر یک برند جدید و ناشناخته بود. در دنیای سوپراسپرت‌ها، برند همه چیز است. وقتی شما پول زیادی برای یک خودرو می‌پردازید، می‌خواهید که مردم آن را بشناسند و تحسین کنند. نام فراری یا فراری تاریخچه‌ای پر از مسابقات و پیروزی‌ها دارد. نام موسلر برای اکثر مردم هیچ معنایی didn’t had. خریداران این خودروها می‌ترسیدند که نتوانند قطعات یدکی پیدا کنند یا خودروی آنها در آینده ارزشی نداشته باشد.

۲. کیفیت ساخت و تکمیل:

اگرچه موسلر از نظر مهندسی عالی بود، اما کیفیت مونتاژ و تکمیل داخلی آن در سطح فراری یا پورشه wasn’t. دکمه‌ها، مواد داخلی و چیدمان داشبورد حس خودرویی دست‌ساز و کمی ارزان را داشتند. برای کسی که ۱۵۰ هزار دلار (قیمت تقریبی آن زمان) می‌پرداخت، انتظار لوکس بودن و کیفیت بالا داشت. موسلر بیشتر شبیه به یک خودروی مسابقه‌ای خیابانی (Race Car for the Road) بود تا یک گرند تورر (Grand Tourer) لوکس.

۳. طراحی بحث‌برانگیز:

ظاهر موسلر MT900 عجیب بود. برخی آن را بسیار زیبا و آینده‌نگرانه می‌دانستند، اما برخی دیگر آن را تیز و بی‌روح می‌پنداشتند. چراغ‌های عقب باریک و بدنه بسیار پهن، سلیقه همه را راضی نمی‌کرد. در مقایسه با منحنی‌های خوش‌نماد فراری، موسلر کمی خشن و بی‌رحم به نظر می‌رسید.

۴. مشکلات مالی و تولید محدود:

شرکت موسلر هرگز منابع مالی عظیم خودروسازان بزرگ را نداشت. تولید این خودرو بسیار کند بود و تعداد کمی از آن‌ها ساخته شد. این کمبود موجودی باعث شد که قیمت‌ها بالا برود و دسترسی به خودرو سخت شود. همچنین، شرکت چندین بار تغییر مالکیت داد و در نهایت تولید در سال ۲۰۱۱ متوقف شد.

قهرمان فراموش‌شده

موسلر MT900 خودرویی بود که از جلوتر از زمان خود بود. این خودرو نشان داد که مهندسی آمریکایی می‌تواند با بهترین‌های اروپا رقابت کند و حتی آن‌ها را شکست دهد. این خودرو با تمرکز بر کاهش وزن به جای افزایش قدرت، درسی ارزشمند به صنعت خودرو داد که هنوز هم استفاده می‌شود.

شاید امروزه در خیابان‌ها کمتر موسلر ببینیم، اما افسانه آن در میان عاشقان خودروهای واقعی زنده است. این خودرو نمادی از پاک‌دستی، سرعت و جسارت است. موسلر MT900 شاید در بازار تجاری شکست خورده باشد، اما در قلب‌های کسانی که قدرت مهندسی خالص را درک می‌کنند، همیشه برنده خواهد بود.