مقایسه ام هیرو ۱ و تیسان G۷۰۰؛ رقابت غول های چینی

دو غول آفرودی از دو مسیر متفاوت؛ ام هیرو ۱ و تیسان G700 آمده اند تا با ترکیب قدرت بالا، فناوری هیبریدی و قابلیت های جدی خارج از جاده، تعریف تازه ای از شاسی بلند لوکس در بازار ایران ارائه کنند.
بازار خودرو ایران به تدریج در حال ورود به دوره ای است که در آن شاسی بلند بزرگ دیگر الزاما به معنی موتور حجیم بنزینی و مصرف سوخت بالا نیست. ام هیرو ۱ سروش موتور و تیسان G700 تیگارد موتور دقیقا محصول همین تغییر نگاه هستند. دو شاسی بلند بسیار بزرگ که همزمان می خواهند لوکس، قدرتمند، آفرودی و مجهز به فناوری برقی باشند. با این حال، شباهت ظاهری داستان را کامل نمی کند و فلسفه فنی این دو خودرو تفاوت های قابل توجهی دارد.
ام هیرو ۱ از خانواده M-HERO دانگ فنگ می آید؛ برندی که اساسا برای ساخت شاسی بلندهای لوکس و جدی با تمرکز روی بیراهه نوردی شکل گرفته است. در ایران، سروش موتور نسخه REV را با قوای محرکه پلاگین هیبرید سری عرضه می کند؛ خودرویی که موتور بنزینی آن عملا نقش مولد انرژی را دارد و موتورهای برقی مسئول ایجاد نیروی حرکتی هستند. این موضوع شخصیت رانندگی ام هیرو را به خودروهای برقی نزدیک می کند.


در طرف مقابل، تیسان G700 همان Jetour Zongheng G700 است که تیگارد موتور نام تیسان را برای بازار ایران انتخاب کرده است. G700 نخستین محصول خانواده Zongheng جتور محسوب می شود و از ابتدا با هدف ورود جتور به کلاس شاسی بلندهای بزرگ لوکس و آفرودی توسعه یافته است. بنابراین، با یک کراس اوور شهری بزرگ شده طرف نیستیم. هر دو خودرو از ابتدا برای تحمل شرایط سخت طراحی شده اند.
همین جا سؤال اصلی شکل می گیرد: اگر قرار باشد بین این دو غول چینی یکی را انتخاب کنیم، کدام یک محصول کامل تری است؟ پاسخ را نمی توان صرفا از روی عدد قدرت یا تعداد آپشن ها پیدا کرد. باید دید کدام خودرو در طراحی، قوای محرکه، شاسی، کابین، تجهیزات و حتی هزینه مالکیت، ترکیب منطقی تری برای شرایط ایران ارائه می دهد.
معرفی ام هیرو ۱ و تیسان G700
M-HERO I که در بازارهای مختلف با نام M917 نیز شناخته می شود، محصول برند تخصصی M-HERO زیرمجموعه دانگ فنگ است. فلسفه این برند از همان ابتدا ترکیب قابلیت های یک خودروی آفرودی با فناوری قوای محرکه برقی و سطحی از تجمل بوده است. بنابراین، ظاهر خشن M-HERO صرفا یک زبان طراحی نیست. شاسی مستقل، تعلیق پیشرفته، فرمان پذیری چرخ های عقب و تجهیزات مخصوص آفرود در DNA آن قرار دارند. نسخه ایران M-HERO I REV از موتور ۱.۵ لیتری توربوشارژ در کنار دو موتور برقی استفاده می کند. باتری ۴۲.۹ کیلووات ساعتی LFP و معماری چهارچرخ محرک باعث شده خودرو بتواند بخشی از مسیر را کاملا برقی طی کند، در حالی که موتور بنزینی نگرانی مربوط به برد را کاهش می دهد. این معماری برای ایران از یک جهت جذاب است، زیرا وابستگی کامل به زیرساخت شارژ عمومی را از بین می برد.
G700 داستان متفاوتی دارد. جتور این خودرو را زیر خانواده Zongheng توسعه داده و آن را روی ساختار Body-on-Frame (شاسی مستقل) قرار داده است. این خودرو با موتور ۲ لیتری توربو، دو موتور برقی و سیستم چهارچرخ محرک برقی عرضه می شود و از نظر ابعاد حتی از بسیاری از شاسی بلندهای شناخته شده بازار بزرگ تر است. بنابراین، از همین ابتدا می توان یک تفاوت مهم را دید. M-HERO بیشتر حاصل بلوغ فلسفه آفرود برقی دانگ فنگ است، در حالی که G700 تلاش جتور برای ترکیب سنت شاسی بلندهای شاسی مستقل با فناوری PHEV و امکانات یک خودروی لوکس است. هر دو مسیر جذاب اند، اما نتیجه نهایی در تجربه رانندگی یکسان نخواهد بود.
مقایسه طراحی ام هیرو ۱ و تیسان G700


ام هیرو ۱ از آن خودروهایی است که برای دیده شدن طراحی شده است. فرم بدنه تقریبا مکعبی، گلگیرهای بسیار برجسته، شانه های عریض، خطوط شکسته و چراغ هایی که با سطوح بدنه پیوند خورده اند، تصویری بسیار خشن ایجاد می کنند. در واقع، M-HERO تلاش نمی کند شبیه یک SUV لوکس متعارف باشد. بیشتر شبیه یک ماشین نظامی آینده نگر است که امکانات لوکس به آن اضافه شده اند.
در نمای جانبی، ارتفاع زیاد بدنه و تایرهای ۲۷۵/۶۵ R20 به همراه رکاب های جانبی، شخصیت آفرودی خودرو را جدی تر می کنند. قسمت عقب نیز با فرم تقریبا عمودی و محفظه زاپاس بزرگ، همان زبان طراحی را ادامه می دهد. نتیجه، خودرویی است که حتی در حالت سکون حس وزن، استحکام و توانایی حرکتی زیادی منتقل می کند.


G700 اما محافظه کارانه تر طراحی شده است. جلوپنجره بزرگ، چراغ های باریک، کاپوت بلند و سطوح صاف بدنه، تصویری مدرن تر و تا حدی نزدیک تر به شاسی بلندهای لوکس امروزی ایجاد می کنند. طول ۵۱۹۸ میلی متری آن نیز باعث می شود در خیابان کاملا بزرگ به نظر برسد. در قسمت عقب، فرم عمودی بدنه و زاپاس بیرونی دوباره بر ریشه آفرودی خودرو تأکید می کنند.


اگر با خودروها از نزدیک مواجه شوید، تفاوت شخصیتشان حتی بیشتر احساس می شود. M-HERO بیشتر شبیه یک وسیله تخصصی و خاص است؛ G700 بیشتر می خواهد یک SUV لوکس بزرگ و قابل استفاده روزمره باشد که توانایی آفرود هم دارد. این تفاوت برای مخاطب ایرانی مهم است، چون یکی بیشتر حس خاص بودن می دهد و دیگری تلاش می کند بین کاربرد روزمره و ماجراجویی تعادل برقرار کند.
معرفی ام هیرو ۱
معرفی تیسان G700
مقایسه مشخصات فنی M-HERO و TISSAN G700


ام هیرو ۱ در نسخه سروش موتور به قوای محرکه ای با حداکثر توان ۶۹۷ اسب بخار و گشتاور ۸۵۱ نیوتن متر مجهز است. موتور بنزینی ۱.۵ لیتری توربو در کنار دو موتور برقی قرار گرفته و باتری ۴۲.۹ کیلووات ساعتی انرژی مورد نیاز بخش برقی را تأمین می کند. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت حدود ۶ ثانیه و حداکثر سرعت حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است.
وزن ۳۱۳۰ کیلوگرمی M-HERO I نشان می دهد با یک خودروی واقعا سنگین مواجهیم. طول آن ۴۹۸۷، عرض ۲۰۸۰ و ارتفاع ۱۹۳۵ میلی متر است و فاصله محوری به ۲۹۵۰ میلی متر می رسد. برد تمام برقی حدود ۱۰۰ کیلومتر WLTC و برد ترکیبی ۷۲۹ کیلومتر WLTC اعلام شده و باک ۸۴ لیتری نیز برای سفرهای طولانی در نظر گرفته شده است.
G700 حتی از این هم بزرگ تر است. وزن آن بسته به تیپ حدود ۳۰۷۰ تا ۳۲۰۰ کیلوگرم اعلام شده و طول، عرض و ارتفاع آن به ترتیب ۵۱۹۸، ۲۰۵۰ و ۱۹۵۶ میلی متر است. قوای محرکه شامل موتور ۲ لیتری توربو با ۲۱۱ اسب بخار و دو موتور برقی با مجموع توان ۶۹۰ اسب بخار است؛ خروجی ترکیبی سیستم به حدود ۹۰۴ اسب بخار و ۱۱۳۵ نیوتن متر می رسد. شتاب صفر تا صد نیز ۴.۶ ثانیه و حداکثر سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است.
در مصرف سوخت، مقایسه کمی پیچیده تر می شود. برای G700 عدد WLTC ترکیبی ۱.۳۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده که مربوط به خودروی PHEV با باتری شارژشده است. در حالت تخلیه باتری، مصرف حدود ۸.۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام می شود. برای M-HERO I REV، سروش موتور برد ترکیبی ۷۲۹ کیلومتر را اعلام کرده، اما عدد مصرف ترکیبی مشخصی ارائه نکرده است. بنابراین، مقایسه مستقیم لیتر در صد کیلومتر این دو، بدون مشخص کردن وضعیت شارژ باتری چندان علمی نیست.


هر دو خودرو از ساختار شاسی مستقل استفاده می کنند و همین موضوع آنها را از کراس اوورهای معمولی جدا می کند. اما M-HERO I به سیستم تعلیق دوبل جناغی در هر دو محور، تعلیق بادی و سامانه کنترل تطبیقی مجهز است. قابلیت تغییر ارتفاع خودرو تا حدود ۱۵۰ میلی متر نیز کمک می کند ارتفاع آن بسته به شرایط رانندگی تغییر کند. حداکثر فاصله M-HERO I از زمین در حالت آفرود به حدود ۳۲۶ میلی متر می رسد و قابلیت عبور از آب تا ۹۰۰ میلی متر اعلام شده است. زاویه ورود حدود ۳۷ درجه، زاویه خروج حدود ۳۷.۵ درجه و فرمان پذیری چرخ های عقب تا ۱۰.۶ درجه نیز نشان می دهد مهندسان دانگ فنگ برای مسیرهای سخت، صرفا به قدرت موتور اکتفا نکرده اند.
G700 نیز در هر دو محور از تعلیق دوبل جناغی استفاده می کند و در تیپ های بالاتر به تعلیق بادی مجهز می شود. فاصله استاندارد از زمین حدود ۲۳۰ میلی متر است و زاویه ورود ۳۵ درجه، زاویه خروج ۲۸ درجه و عمق عبور از آب ۹۰۰ میلی متر اعلام شده است. وجود قفل دیفرانسیل جلو و عقب و قابلیت هایی مثل Tank Turn و Crawl نیز ظرفیت آفرودی آن را افزایش می دهد.


در تجربه واقعی، تفاوت اصلی اینجاست که M-HERO بیشتر روی کنترل دقیق بدنه و چابکی در مسیرهای سخت تمرکز دارد، در حالی که G700 از مزیت شاسی نردبانی، ابعاد بزرگ و گشتاور بسیار بالای سیستم استفاده می کند. برای مسیرهای سنگلاخی و مانورهای پیچیده، تجهیزات M-HERO جذاب تر به نظر می رسند، اما G700 نیز روی کاغذ یک آفرودر جدی است و نمی توان آن را صرفا یک SUV نمایشی دانست.
کابین، متریال و فضای داخلی
کابین M-HERO I تقریبا نقطه مقابل ظاهر خشن آن است. داشبورد با نمایشگر ۱۲.۳ اینچی راننده و نمایشگر مرکزی ۱۵.۶ اینچی شکل گرفته و یک نمایشگر ۸ اینچی نیز در قسمت عقب برای کنترل برخی تجهیزات در نظر گرفته شده است. صندلی های جلو برقی هستند و امکاناتی مانند حافظه، گرمکن، سردکن و ماساژور دارند. کیفیت کابین نیز با استفاده از پوشش های چرمی، جزئیات فلزی و طراحی حجیم داشبورد، بیشتر به یک SUV لوکس نزدیک است تا یک خودروی صرفا آفرودی. سیستم صوتی Dynaudio با ۱۶ بلندگو، تهویه مطبوع، تصفیه هوا، شیشه های عایق و سقف پانوراما نیز باعث شده فضای داخلی از نظر تجهیزات کمبودی نداشته باشد.


G700 رویکرد متفاوتی دارد و در نسخه های شش نفره، ردیف دوم VIP با دو صندلی مجزا ارائه می شود. نمایشگرهای بزرگ، صندلی های برقی، گرمکن، سردکن و ماساژور برای ردیف های مختلف و نمایشگر سقفی عقب، فضای کابین را بیشتر به یک لیموزین شاسی بلند شبیه می کنند. نمایشگر بسیار عریض ۳۵.۴ اینچی در بخش جلو نیز از شاخص ترین ویژگی های کابین است.
از نظر فضای حمل بار، G700 به دلیل سه ردیف صندلی انعطاف بیشتری دارد، اما در حالت استفاده از ردیف سوم فضای صندوق کاهش پیدا می کند. M-HERO I پنج نفره است و صندوق حدود ۴۵۲ لیتر ظرفیت دارد. بنابراین، برای خانواده ای که واقعا به شش صندلی نیاز دارد، G700 کاربردی تر است، اما برای پنج سرنشین، M-HERO فضای بار و کابین ساده تری برای استفاده دارد.
M-HERO I مجموعه ای از سیستم های ایمنی و کمک راننده مانند کروز کنترل تطبیقی، هشدار نقطه کور، هشدار خروج از خط، دستیار حفظ مسیر، AEB، دوربین پیرامونی و سامانه های پایش محیط را ارائه می کند. وجود LiDAR، رادارهای متعدد و مجموعه دوربین ها نیز نشان می دهد معماری الکترونیکی خودرو برای سطح بالایی از کمک رانندگی طراحی شده است.


در بخش آفرودی، قابلیت Crab-Walk یکی از جذاب ترین ویژگی ها است. فرمان پذیری چرخ های عقب باعث می شود خودرو بتواند در فضاهای محدود مانورهای غیرمعمولی انجام دهد. قفل دیفرانسیل، حالت های مختلف رانندگی، کنترل حرکت در مسیرهای سخت و سیستم تنظیم ارتفاع نیز از ویژگی هایی هستند که در استفاده واقعی اهمیت بیشتری از چند آپشن نمایشی دارند.
G700 نیز با ۱۰ کیسه هوا، دوربین ۵۴۰ درجه، کروز کنترل تطبیقی، پایش نقطه کور، هشدار برخورد جلو و عقب، ترمز اضطراری خودکار، دستیار حفظ خط، پارک خودکار و مجموعه ای از رادارها عرضه می شود. در نسخه های بالاتر، امکانات رفاهی مثل ماساژور صندلی ها، یخچال و گرمکن، نمایشگر عقب و سیستم صوتی ۱۸ بلندگو نیز در دسترس است.
در نتیجه، از نظر فهرست تجهیزات، هیچ کدام را نمی توان خودروی کم آپشنی دانست. M-HERO در فناوری های مرتبط با حرکت و کنترل آفرودی هویت پررنگ تری دارد، در حالی که G700 در امکانات رفاهی خانوادگی، تعداد صندلی ها و جلوه دیجیتال کابین بسیار بلندپروازانه ظاهر می شود.
هزینه نگهداری، استهلاک و تجربه مالکیت
در مورد هر دو خودرو، مهم ترین نکته این است که نباید هزینه نگهداری را فقط با مصرف سوخت سنجید. هر دو محصول قوای محرکه پیچیده، باتری، موتورهای برقی، سیستم های کنترل الکترونیکی متعدد، تعلیق پیشرفته و تجهیزات آفرودی دارند. بنابراین، تعمیرکار عمومی و قطعات یدکی عادی نمی توانند تمام نیازهای آنها را پوشش دهند و کیفیت خدمات نمایندگی اهمیت زیادی پیدا می کند.
M-HERO I به دلیل وزن بالا، تایرهای بزرگ، تعلیق بادی و تجهیزات پیچیده آفرودی، در صورت استفاده سنگین خارج جاده می تواند هزینه های قابل توجهی داشته باشد. در مقابل، امکان پیمایش برقی شهری می تواند بخشی از مصرف سوخت روزمره را کاهش دهد، البته به شرطی که مالک امکان شارژ منظم خودرو را داشته باشد.
G700 نیز شرایط مشابهی دارد، اما وزن حدود سه تنی، سه ردیف صندلی در برخی نسخه ها و مجموعه قوای محرکه ۹۰۴ اسب بخاری نشان می دهد نباید انتظار هزینه نگهداری یک SUV معمولی را از آن داشت. مزیت آن، باتری نسبتا کوچک ۳۴.۱۳ کیلووات ساعتی و معماری ۸۰۰ ولتی است که امکان شارژ سریع DC را فراهم می کند.
در بازار ایران اما مسئله اصلی حتی از هزینه سرویس مهم تر است و آن هم دسترسی به قطعه و توان شبکه خدمات برای عیب یابی سیستم های هیبریدی است. برای خودروهایی در این سطح، عملکرد سروش موتور و تیگارد موتور در تأمین قطعات، تجهیزات تشخیصی و آموزش نیروی فنی می تواند مستقیما روی تجربه مالکیت و ارزش دست دوم تأثیر بگذارد. بنابراین، قبل از خرید، سابقه خدمات واقعی این دو خودرو در بازار باید به اندازه مشخصات فنی بررسی شود.
جمع بندی؛ دو غول با یک هدف مشترک اما مسیر متفاوت


ام هیرو ۱ و تیسان G700 از نظر ابعاد، قدرت، فناوری و قابلیت های آفرودی در سطحی قرار دارند که مقایسه آنها با کراس اوورهای رایج بازار چندان منطقی نیست. هر دو شاسی مستقل، چهارچرخ محرک، قوای محرکه هیبریدی شارژی و تجهیزات خارج جاده دارند، اما فلسفه مهندسی آنها یکسان نیست.
M-HERO I بیشتر روی تجربه یک خودروی آفرودی پیشرفته و لوکس تمرکز دارد و G700 در سوی دیگر تلاش می کند بسته ای کامل تر برای استفاده خانوادگی ارائه دهد. در نهایت، جذابیت واقعی این دو خودرو در این است که نشان می دهند آینده شاسی بلندهای آفرودی الزاما متعلق به موتورهای بنزینی حجیم نیست.
M-HERO I و G700 هر دو تلاش کرده اند قدرت الکتریکی را با ساختارهای جدی آفرودی ترکیب کنند. در بازار ایران اما برنده واقعی تجربه مالکیت، نه الزاما خودرویی خواهد بود که عدد بزرگ تری روی کاغذ دارد، بلکه محصولی است که بتواند این فناوری پیچیده را با خدمات پس از فروش، قطعات و پشتیبانی قابل اتکا همراه کند.
تاریخچه دانگ فنگ ؛ باد شرقی که جهان را درنوردید
بررسی و امتیاز دهی آخرین خودرو به وویا فری -امتیاز نهایی ۷.۴ از ۱۰
اولین شرایط فروش تیسان T۲ اعلام شد – مهر ۱۴۰۵
احتمال ورود دانگ فنگ هیوج به ایران، قوت گرفت





روی کاغذ جذابه ، از نزدیک که دیدم حالم گرفته شد. M917 ، اشکال مهندسی داشت . اهرم سنسور تنظیم ارتفاع در بدترین جای ممکن بود . یا یک قاشق می شود این ماشین را از کار انداخت . ولی جذابه برای دستکاری و رفع عیوب و ماشین بازی .
در مورد قیمت 🥲 متاسفانه هلیکوپتر شخصی ارزانتر تمام می شود .