چرا تویوتا فوررانر آذریوردسال یک آفرودر تمامعیار است؟

در این مطلب آخرین خودرو به این موضع می پردازیم چرا تویوتا فوررانر یک آفرودر تمام عیار است؟.
ورود تویوتا فوررانر توسط آذریوردسال اتفاق مهمی برای بازار خودروهای وارداتی ایران محسوب میشود. در شرایطی که بخش عمده SUVهای جدید بازار به کراس اوورهای شهری تبدیل شدهاند حضور خودرویی با شاسی مستقل، سیستم چهارچرخ محرک واقعی و تجهیزات تخصصی آفرود میتواند نیاز گروهی از خریداران حرفه ای را پاسخ دهد.
در بازاری که بسیاری از شاسی بلندهای امروزی بیشتر به سمت استفاده شهری و خانوادگی حرکت کردهاند هنوز هم خودروهایی وجود دارند که فلسفه اصلی خود را فراموش نکردهاند. تویوتا فوررانر یکی از همان خودروها است؛ مدلی که از همان ابتدا برای عبور از مسیرهای سخت، طبیعت گردی، آفرود سنگین و ماجراجویی ساخته شد، نه صرفا برای نمایش ظاهری. حالا با عرضه این خودرو توسط آذریوردسال، علاقه مندان ایرانی نیز به یکی از اصیل ترین SUVهای آفرودی دنیا دسترسی پیدا کردهاند. اما چه چیزی باعث شده فوررانر را یک آفرودر واقعی بدانیم؟ پاسخ فقط به سیستم دو دیفرانسیل خلاصه نمی شود بلکه مجموعه ای از ویژگی های مهندسی، ساختار فنی و تجربه چند دهه ای تویوتا در ساخت خودروهای بیراهه نورد است که این خودرو را به گزینه ای متفاوت تبدیل کرده است.
تویوتا فوررانر(4Runner)؛ میراثی که از دل آفرود متولد شد

برخلاف بسیاری از کراس اوورهای مدرن که بر پایه خودروهای سواری ساخته می شوند تویوتا 4RUNNER از همان نسلهای ابتدایی بر اساس فلسفه خودروهای آفرودی توسعه پیدا کرده است. این خودرو ریشههای مشترک زیادی با خانواده هایلوکس و لندکروزر پرادو دارد و همین موضوع باعث شده دوام، استحکام و قابلیتهای خارج از جاده در اولویت طراحی آن قرار بگیرد.
در واقع اگر بخواهیم جایگاه فوررانر را در محصولات تویوتا تعریف کنیم باید آن را حلقه اتصال میان هایلوکس و لندکروزر بدانیم. خودرویی که هم استقامت یک پیکاپ را دارد و هم راحتی یک شاسی بلند خانوادگی را ارائه میدهد. همین ترکیب باعث شده فوررانر طی سالها در کشورهای مختلف به عنوان خودروی نیروهای امدادی، شرکتهای معدنی، جنگل بانی، طبیعت گردان حرفه ای و حتی سازمانهای نظامی مورد استفاده قرار بگیرد.
شاسی مستقل؛ مهم ترین دلیل آفرودر بودن فوررانر

مهم ترین تفاوت فوررانر با اکثر SUVهای بازار، استفاده از شاسی مستقل (Body-on-Frame) است. امروزه بیشتر کراساوورها از ساختار یکپارچه یا مونوکوک استفاده میکنند. ساختاری که وزن کمتر، هندلینگ بهتر و مصرف سوخت پایین تری دارد اما در برابر پیچشهای شدید مسیرهای آفرودی مقاومت کمتری نشان میدهد. فوررانر اما روی یک شاسی فولادی مستقل ساخته شده است. همان ساختاری که در خودروهای آفرودی حرفهای مانند لندکروزر، پرادو، فورد برانکو یا جیپ رانگلر نیز دیده می شود. مزایای این نوع شاسی عبارتند از: مقاومت بسیار بالا در برابر ضربات شدید، تحمل بهتر پیچش در مسیرهای سنگلاخی، دوام بیشتر هنگام حمل بار یا یدک کشی، افزایش طول عمر خودرو در استفادههای سنگین و قابلیت تعمیر آسانتر پس از آسیبهای خارج از جاده. به همین دلیل است که فوررانر بدون نگرانی وارد مسیرهایی میشود که بسیاری از کراس اوورهای شهری حتی نزدیک آن ها هم نمیشوند.
سیستم چهارچرخ محرک واقعی؛ نه فقط یک AWD تبلیغاتی

یکی از اشتباهات رایج این است که بسیاری تصور میکنند هر خودروی دو دیفرانسیلی برای آفرود مناسب است. در حالی که بین سیستم AWD و سیستم 4WD تفاوت های بسیار مهمی وجود دارد. تویوتا 4RUNNER از سیستم انتقال قدرتی استفاده میکند که مخصوص شرایط سخت طراحی شده است. در این خودرو راننده می تواند متناسب با شرایط مسیر، حالتهای مختلف انتقال نیرو را انتخاب کند.
وجود دنده کمک سنگین یکی از مهم ترین ویژگیهایی است که فوررانر را از کراساوورها جدا می کند. این قابلیت هنگام عبور از شیب های تند، مسیرهای صخرهای، گل عمیق، شن روان یا عبور از موانع بزرگ باعث چند برابر شدن گشتاور چرخها میشود. در چنین شرایطی خودرو با سرعت بسیار پایین اما قدرت بسیار زیاد حرکت می کند. دقیقا همان چیزی که یک آفرودر واقعی به آن نیاز دارد.
قفل دیفرانسیل؛ برگ برنده در مسیرهای دشوار

یکی دیگر از قابلیتهایی که در بسیاری از کراس اوورهای بازار وجود ندارد قفل دیفرانسیل عقب است. در مسیرهای ناهموار ممکن است یکی از چرخ ها روی هوا قرار بگیرد یا اصطکاک خود را از دست بدهد. در خودروهای معمولی تمام نیرو به همان چرخی منتقل می شود که هرزگردی می کند و خودرو عملا متوقف می شود. اما قفل دیفرانسیل عقب در فوررانر باعث میشود نیرو به هر دو چرخ عقب به صورت مساوی منتقل شود. نتیجه این است که حتی اگر یکی از چرخها کاملا روی هوا باشد چرخ دیگر همچنان خودرو را به جلو حرکت میدهد. این ویژگی در مسیرهای سنگی، عبور از شیارهای عمیق و مسیرهای جنگلی اهمیت بسیار زیادی دارد.
زوایای مناسب بدنه؛ راز عبور از موانع

آفرود فقط به قدرت موتور وابسته نیست. یکی از مهم ترین فاکتورهای مهندسی، زوایای بدنه خودرو است. تویوتا فوررانر به لطف طراحی خاص سپرها، فاصله مناسب از سطح زمین و فرم بدنه، از زوایای ورود، خروج و شکست بسیار مناسبی بهره میبرد. این ویژگی باعث می شود هنگام ورود به شیبهای تند یا عبور از قله موانع، سپرها یا کف خودرو با زمین برخورد نکنند. فاصله زیاد کف خودرو از زمین نیز عبور از سنگهای بزرگ، مسیرهای جنگلی و رودخانههای کمعمق را بسیار سادهتر میکند.
تعلیقی که برای بیراهه ساخته شده است
سیستم تعلیق فوررانر دقیقا با هدف تحمل فشارهای سنگین طراحی شده است. در محور جلو از سیستم دوبل جناغی استفاده شده که علاوه بر افزایش استحکام، کنترل مناسبی روی سطوح ناهموار ایجاد می کند. در عقب نیز اکسل یکپارچه با فنربندی مقاوم، توانایی تحمل فشارهای بالا و ضربات شدید را دارد. این ساختار شاید به نرمی کراساوورهای شهری نباشد اما در آفرود عملکردی کاملا متفاوت ارائه میدهد. چرخها دامنه حرکتی بیشتری دارند و هنگام عبور از موانع، تماس آنها با سطح زمین دیرتر از بین می رود. موضوعی که مستقیما روی میزان کشش خودرو تاثیر میگذارد.
پیشرانه توربو هیبرید؛ قدرت بیشتر بدون دغدغه سوخت

برخلاف نسلهای گذشته که فوررانر با موتورهای تنفس طبیعی شناخته میشد نسخه عرضه شده توسط آذریوردسال به نسل جدید پیشرانه ۲.۴ لیتری توربوشارژ هیبرید (i-Force Max) مجهز شده است. مجموعهای که علاوه بر افزایش محسوس قدرت و گشتاور، بازدهی بهتری نیز نسبت به موتورهای قدیمی ارائه میدهد.
آنچه این پیشرانه را برای بازار ایران جذاب تر میکند صرفا اعداد بالای خروجی آن نیست. تویوتا این موتور را برای استفاده در خودروهای آفرودی و پیکاپهای سنگین خود توسعه داده و به همین دلیل تمرکز اصلی آن روی تولید گشتاور بالا در دورهای پایین، دوام در استفادههای طولانی مدت و قابلیت اطمینان بوده است. ویژگیهایی که هنگام عبور از شیبهای تند، مسیرهای سنگی یا حرکت با بار کامل اهمیت بسیار بیشتری از شتاب اولیه دارند.
نکته مهم دیگر کالیبراسیون این نسخه برای سازگاری با کیفیت سوخت بازار ایران است. نسخه وارداتی آذریوردسال به گونه ای تنظیم شده که با بنزین موجود در کشور و استفاده از مکمل اکتان متداول بازار، بدون مشکل قابل استفاده باشد. این موضوع نگرانی بسیاری از خریداران درباره حساسیت موتورهای توربوشارژ به کیفیت سوخت را تا حد زیادی برطرف میکند و باعث میشود مالکان بتوانند علاوه بر بهرهمندی از عملکرد قدرتمند سامانه هیبریدی، از نظر نگهداری نیز آسودگی خاطر بیشتری داشته باشند.
فناوریهایی که رانندگی در آفرود را سادهتر میکنند
فوررانر فقط به سختافزار متکی نیست. تویوتا مجموعهای از سیستمهای هوشمند را نیز برای افزایش تواناییهای خارج از جاده در این خودرو قرار داده است. از جمله مهم ترین آنها میتوان به سیستم کرال کنترل، کنترل حرکت در سراشیبی، کنترل کشش مخصوص آفرود، مدیریت گشتاور در مسیرهای لغزنده و حالتهای مختلف رانندگی اشاره کرد. این فناوری ها هنگام عبور از مسیرهای سنگی یا شیبهای شدید، فشار رانندگی را به شکل محسوسی کاهش میدهد.
دوام افسانهای؛ ویژگی مشترک تمام آفرودرهای تویوتا
اگر از مالکان قدیمی لندکروزر، هایلوکس یا پرادو درباره مهم ترین ویژگی خودروهای تویوتا سؤال کنید احتمالا اولین پاسخ آنها دوام خواهد بود. فوررانر نیز دقیقا همین ویژگی را به ارث برده است. در بسیاری از کشورهای دنیا نمونههایی از این خودرو با کارکردهای چند صد هزار کیلومتری همچنان بدون مشکلات اساسی در حال تردد هستند. این موضوع تنها به کیفیت ساخت محدود نمیشود بلکه حاصل طراحی ساده، استفاده از قطعات مقاوم و مهندسی محافظه کارانه تویوتاست. برای خودرویی که قرار است ساعتها دور از شهر، در کویر، جنگل یا کوهستان حرکت کند، قابلیت اطمینان مهمتر از هر آپشن لوکس دیگری است و فوررانر دقیقا روی همین اصل توسعه یافته است.
آیا فوررانر برای استفاده شهری مناسب است؟
هرچند فوررانر ذاتا یک آفرودر حرفه ای است اما این موضوع به معنی غیرقابل استفاده بودن آن در شهر نیست. کابین جادار، کیفیت مونتاژ بالا، صندلیهای راحت، امکانات رفاهی مناسب و دید خوب راننده باعث شده این خودرو برای استفاده روزمره نیز گزینه قابل قبولی باشد. البته باید پذیرفت که فرمان سنگین تر، شعاع گردش بزرگ تر، ابعاد قابل توجه و سواری خشک تر نسبت به کراس اوورهای مونوکوک، بخشی از بهایی است که برای داشتن یک آفرودر واقعی پرداخت میکنید. به بیان دیگر اگر اولویت اصلی شما رانندگی نرم شهری باشد گزینههای مناسب تری در بازار وجود دارند اما اگر خودرویی میخواهید که هم خانواده را با آسایش جابهجا کند و هم آخر هفته بدون نگرانی وارد سخت ترین مسیرهای طبیعت شود فوررانر یکی از بهترین انتخابهاست.
جمع بندی
تویوتا فوررانر خودرویی نیست که صرفا با نصب چند قطعه تزئینی یا استفاده از ظاهر خشن، خود را یک آفرودر معرفی کند. این خودرو از پایه با همین هدف طراحی شده است. از شاسی مستقل و سیستم انتقال قدرت حرفه ای گرفته تا دنده کمک، قفل دیفرانسیل، تعلیق مقاوم، زوایای مناسب بدنه و پیشرانه ای که دوام را بر هیجان لحظه ای ترجیح می دهد.
به همین دلیل 4Runner را باید یکی از معدود شاسی بلندهای اصیل بازار دانست. خودرویی که هنوز هم به فلسفه کلاسیک آفرود وفادار مانده و می تواند همان قدر که در خیابانهای شهر قابل استفاده است در دل کویر، کوهستان و مسیرهای سنگلاخی نیز با اطمینان حرکت کند. عرضه این مدل توسط آذریوردسال فرصت مناسبی برای علاقهمندان ایرانی فراهم کرده تا به جای یک کراس اوور صرفا مرتفع، مالک یک آفرودر واقعی با پشتوانه مهندسی تویوتا شوند.
مقایسه داچیا داستر پارسا موتور سامان با تویوتا کرولا کراس نیوفیس
شرایط فروش دو محصول انرژی موتور آسیا در سامانه اتونوین – تیر ۱۴۰۵
مقایسه هوندا CR-V هیبرید و تویوتا RAV۴ هیبرید ؛ کدام ژاپنی بهتر است؟
دو وارداتی پیشتاز خودرو در اتونوین تکمیل ظرفیت شدند




